Sunday, 27 December 2009
ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၂)
ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၂)
(Choosing Right Path and Real Politics)
က်ဳပ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြက မင္းေလာင္းေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။ ဒ႑ာရီေတြထဲမွာ ေမွ်ာ္တတ္သလုိ ရာဇ၀င္ သမုိင္းေတြမွာလည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းေလာင္း၊ မင္းေကာင္းကုိ ေမွ်ာ္တာက အပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ မင္းဆုိးမင္းညစ္မ်ား ကာလရွည္ၾကာစြာ အဓမၼမင္းမူအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမ်ိဳး၊ ေသသူကုိ ရွင္သူက တရတဲ့ကာလမ်ိဳးမွာ မင္းေကာင္းတုိ႔၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတုိ႔ကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမွ်ာ္မိတတ္ၾကပါတယ္။
က်ဳပ္တုိ႔တေတြ ေမွ်ာ္တတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုိမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀၊ သခင္ဘ၀၊ အဂၤလိပ္တုိက္၊ ဂ်ပန္တုိက္၊ စစ္ျပီးေခတ္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီးကို ပုံေဖၚပုံမႈမွအစ၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္အေပၚ ထင္ရွားျပတ္သားေသာအျမင္၊ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ ဖဲြ႕စည္းတည္ေဆာက္ပုံ အေျခခံအုပ္ျမစ္ခ်မွတ္ပုံအထိ၊ တစ္ဖန္ လူထုလႈပ္ယွားမႈကုိ ဦးေဆာင္သြားစဥ္ကာလအတြင္းမွာ အင္အားစုေတြ၊ အတုိက္အခံေတြ၊ မိတ္ဖက္ေတြ၊ ရန္ဖက္ေတြကုိ စည္းရုံးပုံ၊ ကုိင္တြယ္ပုံစသျဖင့္ေတြကုိ က်ဳပ္တုိ႔အားက်ႀကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိင္ျပီး အားက်ေနရုံေလာက္နဲ႔တင္ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီကာလက ျဖစ္ရပ္၊ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲက ယေန႔ကာလအေျခအေနေတြႏွင့္ ကုိက္ညီႏုိင္တဲ့ သခၤန္းစာေတြကုိ ရဲရဲႀကီး ထုပ္ႏႈပ္က်င့္သုံးႏုိင္ဖုိ႔လုိအပ္ေနပါျပီ။ ဒီသခၤန္းစာမ်ိဳးေတြကုိ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထဲ့သြင္းေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။
သာမန္စီးပြါးေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုမွအစ လူထုလႈပ္ယွားမႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္၊ ေခတ္ေျပာင္းအေရးေတာ္ပုံအထိ ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ဖုိ႔က ရည္မွန္းခ်က္(Objective)ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္(Way) ႏွစ္ခုလုံးက အေရးႀကီးပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အေရးႀကီးအဆင့္ပုံခ်င္းက မတူပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ရဲ့ အေရးႀကီးပုံအဆင့္ေနရာကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ အစား၀င္ယူလုိ႔မရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိေနလုိ႔သာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္သာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြ၊ အလုပ္ေတြ လုိအပ္ေနရတာမုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္က အလုပ္၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့ အထက္မွာ အစဥ္ရွိေနရပါမယ္။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မလႊမ္းမုိးေစရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ လုိအပ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ ေျပာင္းလဲရဲရပါမယ္။ သို႔ေသာ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မျပင္ႏုိင္ပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ေျခေထာက္ျဖစ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သည္ ဖနပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခေထာက္နဲ႔ မေတာ္ရင္ ဖနပ္ကုိ ေျပာင္းရပါမယ္။ ဖနပ္ႏွင့္ေတာ္ေအာင္ ေျခေထာက္ကုိ မလွီးျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလုိမွ အျမင္မရွင္းဘူးဆုိရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ေျပာင္းတာကုိ ရည္မွန္းခ်က္ ေျပာင္းတာလုိ႔ ထင္မိျပီး အသည္းအသန္ျဖစ္ကာ အဓိကႏွင့္ သာမညမကဲြဘဲ အျမင္ရႈပ္ေထြးသြားတတ္ပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ လုိအပ္သလုိ ရဲရင့္ျပတ္သားစြာ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးခဲ့တာေတြကုိ ေနာက္ပုိင္းမွာ ထဲ့သြင္းေရးသားသြားပါ့မယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတာ၊ ရည္မွန္းခ်က္က လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတာက ခင္ဗ်ားေျပာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ခင္ဗ်ားက ေလႀကီး မုိးႀကီးလုပ္ျပီး အလုံးႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္မေနပါႏွင့္။ ခင္ဗ်ားဘာသိထားလုိ႔ ဘာေျပာခ်င္သလဲဆုိတာကုိသာ ၀ုိက္မေနဘဲ လုိရင္းတုိရွင္းသာ ေျပာလုိက္ပါလုိ႔ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕ ေျပာလုိက္တာကုိ က်ဳပ္အခုဘဲ ၾကားလုိက္မိပါတယ္။
ေကာင္းပါျပီ။
ရည္မွန္းခ်က္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့အထက္မွာ၊ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ကယ္ဘဲထားတယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါရဲ့လားလုိ႔ ထပ္ေမးပါရေစ။ မိမိလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ဘယ္ကာလတုန္းက သေဘာကဲြလဲြမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလဲဆုိတာကုိ ျပန္မွတ္မိႏုိင္ေသးပါလား။ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြတာ ရွိေကာ ရွိဖူးပါရဲ့လား။ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းကုိေကာ ေရတြက္ႏုိင္ပါသလား။
ဒီေန႔ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ေတြ ျငင္းခုန္ေနၾကတာ၊ ေခါင္းခဲေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ မတူလုိ႔လား။ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ မတူလုိ႔လား။ ဒီေန႔ အတုိက္အခံအုပ္စုေတြ မညီညြတ္ႏုိင္ၾကတာ၊ တေဇာင္းႏွင့္ မ်က္ေခ်းျဖစ္ေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ေပၚ အေျခခံသလား။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အေပၚ အေျခခံသလား။ ဒီေန႔ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။ ရည္မွန္းခ်က္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။
တစ္ကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔တေတြဟာ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားသလုိဘဲ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိလည္း ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ တန္းတူထားျပီး အေသဆုပ္ကုိင္ထားၾကဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ဟာ ႏွစ္လရွည္ၾကာစြာ ကုိင္ဆဲြထားတဲ့ ပုံစံခြက္ကေလး(လုပ္နည္းလုပ္ဟန္)ကုိ အသုံးခ်စရာ ကရိယာဘဲလုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ၊ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကုိးကြယ္စရာလုိ႔ ျမင္လာေနၾကပါျပီ။
ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ လုိရင္း တုိရွင္း တင္ျပျခင္းဆုိတာကုိ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ၀ိတၱာခ်ဲ႕ျပီး ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။
၁၉၄၅ခု၊ မတ္လ (၁၇)ရက္ေန႔ ေရႊတိဂုံဘုရား အေနာက္ေျမာက္ရွိ ကြင္းျပင္ႀကီးတြင္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားႏွင့္ တပ္ထြက္ပဲြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က စကားလုံး (၁၁၈)လုံးသာပါတဲ့ အတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ “ဗမာ့ရန္သူကုိ ေခ်မႈန္းၾက။ အနီးကပ္ဆုံးရန္သူကုိ ရွာျပီးတုိက္ၾက။ ဒါဘဲ” ဆုိတဲ့ စကားစုမွာ စကားလုံး (၂၁)လုံးသာ ရွိပါတယ္။
ဒီလုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ မိန္႔ခြန္းတုိေလးသက္သက္က ဂ်ပန္႔ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ဦးေဆာင္ပုံေဖၚသြားတာလား။ အႏၱရာယ္မ်ား၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲျပီး ရွည္လ်ားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးျပင္ဆင္မႈ(process)ေၾကာင့္ ဒီအတုိဆုံး မိန္႔ခြန္းကုိ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဗုိလ္၊ တပ္သားေတြ အတိအက် နားလည္အေကာင္အထည္ ေဖၚႏုိင္တာလားဆုိတာ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိၾကပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးသည္ အႏုပညာတစ္ရပ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဆာင္းပါး (၁)ရဲ့ အစမွာ ဆုိခဲ့ျပီးပါျပီ။ ႏုိင္ငံေရးမွာ လုပ္ရမဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ဒါေတြဘဲေဟ့ဆုိျပီး လုိရင္း တုိရွင္းႏွင့္ အမိန္႔ေပးညႊန္ၾကား(Dictate)ေစခုိင္းလုိ႔ ရတတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အမိန္႔ေပး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပး အေကာင္အထည္ေဖၚရေအာင္ ေပးသူဟာ စစ္ဗိုလ္၊ အလုပ္ရွင္ မဟုတ္သလုိ အေပးခံရသူေတြကလည္း စစ္သားေတြ၊ စက္ရုံ အလုပ္ရုံက အလုပ္သမားေတြလည္း မဟုတ္ၾကပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ဒီမုိကေရစီအင္အားစုအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဘက္ေပါင္းစုံ၊ ရႈေဒါင့္ေပါင္းစုံက ေၾကေၾကလည္လည္ ျခဳံငုံသုံးသပ္ျပီးမွ တိက်တဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ အမ်ားသေဘာတူ ခ်မွတ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ဳပ္အေနႏွင့္ လုိရင္း တုိရွင္း မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေျပာႏုိင္တဲ့ အခြင့္အာဏာရွိသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလဲ မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လဲ မဟုတ္သူမုိ႔ က်ဳပ္အယူအဆကုိ လုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိ႔ အရာေရာက္လိမ့္မယ္လုိ႔လဲ မထင္မိပါဘူး။ က်ဳပ္လုပ္ႏုိင္တာက အခုလုပ္ေနတာမ်ိဳးပါ။ က်ဳပ္အျမင္ကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔လက္ခံလာေအာင္ အက်ိဳး အေၾကာင္း၊ အခ်က္ အလက္၊ ဥပမာ ဥပစာႏွင့္သာ တင္ျပေနရတာပါ။
ယေန႔ကာလကုိ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္၀င္လာစ ကာလႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လုိပါတယ္။ အဂၤလိပ္အပါအ၀င္ မဟာမိတ္ႏုိင္ငံမ်ား ယိမ္းယုိင္အားနည္းလာသလုိ ဂ်ပန္အပါအ၀င္ ၀င္ရုိးတန္းႏုိင္ငံမ်ား အားေကာင္းလာေတာ့၊ အဂၤလိပ္အခက္၊ ျမန္မာ့အခ်က္ဆုိတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အႏၱိမရည္မွန္းခ်က္ခ်င္းတူၾကေသာ္လည္း လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတဲ့ အင္အားစုႀကီး (၃)ခု ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။
ပထမအုပ္စုက အဂၤလိပ္ေကာ၊ ဂ်ပန္ပါ နယ္ခ်ဲ႕ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ တစ္ျပိဳင္နက္ ဆန္႔က်င္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္က အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္ထက္ လူတန္းစားလကၡဏာအရ ပုိေဖါက္ျပန္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခဲ်႕ႏွင့္ ေပါင္းျပီး ဖက္ဆက္နယ္ခ်ဲ႕ကုိ တုိက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
တတိယအုပ္စုအျမင္က ေလာေလာဆယ္ ကုိယ့္ကုိ ကၽြန္လုပ္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ကုိ ဂ်ပန္ႏွင့္ေပါင္းျပီး အရင္တုိက္ထုတ္။ ေနာက္မွ အခြင့္အလမ္းရွာျပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ၿကုိးပမ္းရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုပ္နည္း လုပ္ဟန္ (၃)ခုကုိ စင္ျပိဳင္တင္ျပီး အဲဒီကာလရဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေျမငလ်င္ႀကီး(Political Earthquake)ႀကီးေတြ တုန္လႈပ္ခဲ့ေစသူေတြဟာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကရဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ၊ ႏွံျပည္စုတ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စုိး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္၊ သခင္ျမ၊ သခင္ခ်စ္၊ ရဲေဘာ္ဂုိရွယ္တုိ႔လုိ ထုိကာလရဲ့ ႏုိင္ငံေရးဆင္ႀကီး၊ ေဂၚဇီလာႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆႀကီး (၃)ခု ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ အင္မတန္ အႏၱရယ္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေရး အားျပိဳင္မႈႀကီးေတြ၊ ရႈပ္ေထြးမႈႀကီးေတြ၊ အုပ္စုဖဲြ႕မႈႀကီးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ႏုိင္ငံေရး အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးမားမႈေၾကာင့္သာ တတိယအုပ္စု ေဖၚေဆာင္လုိက္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွတဆင့္ အင္အားစုမ်ား ေပါင္းစည္းမႈကုိ အခ်ိန္မီ အလ်င္အျမန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ ဆက္လက္တုိက္ပဲြ၀င္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ေခါင္းေဆာင္အသီးသီးက မိမိအယူအဆလုပ္ဟန္ကုိ အေသဆုပ္ကုိင္ျပီး သီးျခားစီဆက္လွမ္းေနၾကမည္ဆုိပါက ေနာက္ပုိင္း ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚျခင္းကုိ အႏၱရာယ္ႀကီးစြာ အၾကပ္ရုိက္ေစမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ လြတ္လပ္ေရးၿကုိးပမ္းမႈကုိပါ ထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြျပားမႈႀကီးေလ၊ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ေရးကုိ ပုိမုိခက္ခဲေစ၊ ေႏွာင့္ေႏွးေစတယ္ဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔သိျပီးသားပါဆုိတဲ့ ခရီးသြားဟန္လႊဲသေဘာမ်ိဳး ေပါ့ေပါေလးမဆုိဘဲ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ေလးေလးနက္နက္ႀကီး တန္ဖုိးထား သခၤန္းစာထုတ္ယူၾကဖုိ႔ အေျခအေနက ေတာင္းဆုိေနပါျပီ။ ဒီျပသနာကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္သေရြ႕ ညီညြတ္မႈကုိ ဘယ္လုိမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ညီညြတ္မႈမရွိရင္ ေအာင္ပဲြ မရွိပါ။
ယေန႔အၾကပ္အတည္း(Crisis)သည္ ရည္မွန္းခ်က္ ျပသနာမဟုတ္ဘဲ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မျမင္ႏုိင္တဲ့(Illusion) ျပသနာျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔စိန္ေခၚမႈ(Challenge)သည္ အေျခအေနသစ္ေတြႏွင့္အညီ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြကုိ ဟန္ခ်က္ညီညီ က်င့္သုံးရဲဖုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။
လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမည္။
ေအာင္ထီ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၉
(မည္သူမဆုိ ကူးယူေဖၚျပႏုိင္သည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းရန္ မလုိ။)
(Choosing Right Path and Real Politics)
က်ဳပ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြက မင္းေလာင္းေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။ ဒ႑ာရီေတြထဲမွာ ေမွ်ာ္တတ္သလုိ ရာဇ၀င္ သမုိင္းေတြမွာလည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းေလာင္း၊ မင္းေကာင္းကုိ ေမွ်ာ္တာက အပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ မင္းဆုိးမင္းညစ္မ်ား ကာလရွည္ၾကာစြာ အဓမၼမင္းမူအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမ်ိဳး၊ ေသသူကုိ ရွင္သူက တရတဲ့ကာလမ်ိဳးမွာ မင္းေကာင္းတုိ႔၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတုိ႔ကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမွ်ာ္မိတတ္ၾကပါတယ္။
က်ဳပ္တုိ႔တေတြ ေမွ်ာ္တတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုိမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀၊ သခင္ဘ၀၊ အဂၤလိပ္တုိက္၊ ဂ်ပန္တုိက္၊ စစ္ျပီးေခတ္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီးကို ပုံေဖၚပုံမႈမွအစ၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္အေပၚ ထင္ရွားျပတ္သားေသာအျမင္၊ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ ဖဲြ႕စည္းတည္ေဆာက္ပုံ အေျခခံအုပ္ျမစ္ခ်မွတ္ပုံအထိ၊ တစ္ဖန္ လူထုလႈပ္ယွားမႈကုိ ဦးေဆာင္သြားစဥ္ကာလအတြင္းမွာ အင္အားစုေတြ၊ အတုိက္အခံေတြ၊ မိတ္ဖက္ေတြ၊ ရန္ဖက္ေတြကုိ စည္းရုံးပုံ၊ ကုိင္တြယ္ပုံစသျဖင့္ေတြကုိ က်ဳပ္တုိ႔အားက်ႀကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိင္ျပီး အားက်ေနရုံေလာက္နဲ႔တင္ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီကာလက ျဖစ္ရပ္၊ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲက ယေန႔ကာလအေျခအေနေတြႏွင့္ ကုိက္ညီႏုိင္တဲ့ သခၤန္းစာေတြကုိ ရဲရဲႀကီး ထုပ္ႏႈပ္က်င့္သုံးႏုိင္ဖုိ႔လုိအပ္ေနပါျပီ။ ဒီသခၤန္းစာမ်ိဳးေတြကုိ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထဲ့သြင္းေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။
သာမန္စီးပြါးေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုမွအစ လူထုလႈပ္ယွားမႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္၊ ေခတ္ေျပာင္းအေရးေတာ္ပုံအထိ ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ဖုိ႔က ရည္မွန္းခ်က္(Objective)ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္(Way) ႏွစ္ခုလုံးက အေရးႀကီးပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အေရးႀကီးအဆင့္ပုံခ်င္းက မတူပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ရဲ့ အေရးႀကီးပုံအဆင့္ေနရာကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ အစား၀င္ယူလုိ႔မရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိေနလုိ႔သာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္သာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြ၊ အလုပ္ေတြ လုိအပ္ေနရတာမုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္က အလုပ္၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့ အထက္မွာ အစဥ္ရွိေနရပါမယ္။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မလႊမ္းမုိးေစရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ လုိအပ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ ေျပာင္းလဲရဲရပါမယ္။ သို႔ေသာ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မျပင္ႏုိင္ပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ေျခေထာက္ျဖစ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သည္ ဖနပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခေထာက္နဲ႔ မေတာ္ရင္ ဖနပ္ကုိ ေျပာင္းရပါမယ္။ ဖနပ္ႏွင့္ေတာ္ေအာင္ ေျခေထာက္ကုိ မလွီးျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလုိမွ အျမင္မရွင္းဘူးဆုိရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ေျပာင္းတာကုိ ရည္မွန္းခ်က္ ေျပာင္းတာလုိ႔ ထင္မိျပီး အသည္းအသန္ျဖစ္ကာ အဓိကႏွင့္ သာမညမကဲြဘဲ အျမင္ရႈပ္ေထြးသြားတတ္ပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ လုိအပ္သလုိ ရဲရင့္ျပတ္သားစြာ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးခဲ့တာေတြကုိ ေနာက္ပုိင္းမွာ ထဲ့သြင္းေရးသားသြားပါ့မယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတာ၊ ရည္မွန္းခ်က္က လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတာက ခင္ဗ်ားေျပာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ခင္ဗ်ားက ေလႀကီး မုိးႀကီးလုပ္ျပီး အလုံးႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္မေနပါႏွင့္။ ခင္ဗ်ားဘာသိထားလုိ႔ ဘာေျပာခ်င္သလဲဆုိတာကုိသာ ၀ုိက္မေနဘဲ လုိရင္းတုိရွင္းသာ ေျပာလုိက္ပါလုိ႔ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕ ေျပာလုိက္တာကုိ က်ဳပ္အခုဘဲ ၾကားလုိက္မိပါတယ္။
ေကာင္းပါျပီ။
ရည္မွန္းခ်က္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့အထက္မွာ၊ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ကယ္ဘဲထားတယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါရဲ့လားလုိ႔ ထပ္ေမးပါရေစ။ မိမိလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ဘယ္ကာလတုန္းက သေဘာကဲြလဲြမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလဲဆုိတာကုိ ျပန္မွတ္မိႏုိင္ေသးပါလား။ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြတာ ရွိေကာ ရွိဖူးပါရဲ့လား။ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းကုိေကာ ေရတြက္ႏုိင္ပါသလား။
ဒီေန႔ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ေတြ ျငင္းခုန္ေနၾကတာ၊ ေခါင္းခဲေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ မတူလုိ႔လား။ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ မတူလုိ႔လား။ ဒီေန႔ အတုိက္အခံအုပ္စုေတြ မညီညြတ္ႏုိင္ၾကတာ၊ တေဇာင္းႏွင့္ မ်က္ေခ်းျဖစ္ေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ေပၚ အေျခခံသလား။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အေပၚ အေျခခံသလား။ ဒီေန႔ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။ ရည္မွန္းခ်က္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။
တစ္ကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔တေတြဟာ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားသလုိဘဲ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိလည္း ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ တန္းတူထားျပီး အေသဆုပ္ကုိင္ထားၾကဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ဟာ ႏွစ္လရွည္ၾကာစြာ ကုိင္ဆဲြထားတဲ့ ပုံစံခြက္ကေလး(လုပ္နည္းလုပ္ဟန္)ကုိ အသုံးခ်စရာ ကရိယာဘဲလုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ၊ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကုိးကြယ္စရာလုိ႔ ျမင္လာေနၾကပါျပီ။
ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ လုိရင္း တုိရွင္း တင္ျပျခင္းဆုိတာကုိ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ၀ိတၱာခ်ဲ႕ျပီး ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။
၁၉၄၅ခု၊ မတ္လ (၁၇)ရက္ေန႔ ေရႊတိဂုံဘုရား အေနာက္ေျမာက္ရွိ ကြင္းျပင္ႀကီးတြင္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားႏွင့္ တပ္ထြက္ပဲြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က စကားလုံး (၁၁၈)လုံးသာပါတဲ့ အတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ “ဗမာ့ရန္သူကုိ ေခ်မႈန္းၾက။ အနီးကပ္ဆုံးရန္သူကုိ ရွာျပီးတုိက္ၾက။ ဒါဘဲ” ဆုိတဲ့ စကားစုမွာ စကားလုံး (၂၁)လုံးသာ ရွိပါတယ္။
ဒီလုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ မိန္႔ခြန္းတုိေလးသက္သက္က ဂ်ပန္႔ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ဦးေဆာင္ပုံေဖၚသြားတာလား။ အႏၱရာယ္မ်ား၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲျပီး ရွည္လ်ားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးျပင္ဆင္မႈ(process)ေၾကာင့္ ဒီအတုိဆုံး မိန္႔ခြန္းကုိ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဗုိလ္၊ တပ္သားေတြ အတိအက် နားလည္အေကာင္အထည္ ေဖၚႏုိင္တာလားဆုိတာ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိၾကပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးသည္ အႏုပညာတစ္ရပ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဆာင္းပါး (၁)ရဲ့ အစမွာ ဆုိခဲ့ျပီးပါျပီ။ ႏုိင္ငံေရးမွာ လုပ္ရမဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ဒါေတြဘဲေဟ့ဆုိျပီး လုိရင္း တုိရွင္းႏွင့္ အမိန္႔ေပးညႊန္ၾကား(Dictate)ေစခုိင္းလုိ႔ ရတတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အမိန္႔ေပး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပး အေကာင္အထည္ေဖၚရေအာင္ ေပးသူဟာ စစ္ဗိုလ္၊ အလုပ္ရွင္ မဟုတ္သလုိ အေပးခံရသူေတြကလည္း စစ္သားေတြ၊ စက္ရုံ အလုပ္ရုံက အလုပ္သမားေတြလည္း မဟုတ္ၾကပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ဒီမုိကေရစီအင္အားစုအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဘက္ေပါင္းစုံ၊ ရႈေဒါင့္ေပါင္းစုံက ေၾကေၾကလည္လည္ ျခဳံငုံသုံးသပ္ျပီးမွ တိက်တဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ အမ်ားသေဘာတူ ခ်မွတ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ဳပ္အေနႏွင့္ လုိရင္း တုိရွင္း မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေျပာႏုိင္တဲ့ အခြင့္အာဏာရွိသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလဲ မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လဲ မဟုတ္သူမုိ႔ က်ဳပ္အယူအဆကုိ လုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိ႔ အရာေရာက္လိမ့္မယ္လုိ႔လဲ မထင္မိပါဘူး။ က်ဳပ္လုပ္ႏုိင္တာက အခုလုပ္ေနတာမ်ိဳးပါ။ က်ဳပ္အျမင္ကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔လက္ခံလာေအာင္ အက်ိဳး အေၾကာင္း၊ အခ်က္ အလက္၊ ဥပမာ ဥပစာႏွင့္သာ တင္ျပေနရတာပါ။
ယေန႔ကာလကုိ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္၀င္လာစ ကာလႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လုိပါတယ္။ အဂၤလိပ္အပါအ၀င္ မဟာမိတ္ႏုိင္ငံမ်ား ယိမ္းယုိင္အားနည္းလာသလုိ ဂ်ပန္အပါအ၀င္ ၀င္ရုိးတန္းႏုိင္ငံမ်ား အားေကာင္းလာေတာ့၊ အဂၤလိပ္အခက္၊ ျမန္မာ့အခ်က္ဆုိတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အႏၱိမရည္မွန္းခ်က္ခ်င္းတူၾကေသာ္လည္း လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတဲ့ အင္အားစုႀကီး (၃)ခု ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။
ပထမအုပ္စုက အဂၤလိပ္ေကာ၊ ဂ်ပန္ပါ နယ္ခ်ဲ႕ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ တစ္ျပိဳင္နက္ ဆန္႔က်င္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္က အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္ထက္ လူတန္းစားလကၡဏာအရ ပုိေဖါက္ျပန္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခဲ်႕ႏွင့္ ေပါင္းျပီး ဖက္ဆက္နယ္ခ်ဲ႕ကုိ တုိက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
တတိယအုပ္စုအျမင္က ေလာေလာဆယ္ ကုိယ့္ကုိ ကၽြန္လုပ္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ကုိ ဂ်ပန္ႏွင့္ေပါင္းျပီး အရင္တုိက္ထုတ္။ ေနာက္မွ အခြင့္အလမ္းရွာျပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ၿကုိးပမ္းရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုပ္နည္း လုပ္ဟန္ (၃)ခုကုိ စင္ျပိဳင္တင္ျပီး အဲဒီကာလရဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေျမငလ်င္ႀကီး(Political Earthquake)ႀကီးေတြ တုန္လႈပ္ခဲ့ေစသူေတြဟာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကရဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ၊ ႏွံျပည္စုတ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စုိး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္၊ သခင္ျမ၊ သခင္ခ်စ္၊ ရဲေဘာ္ဂုိရွယ္တုိ႔လုိ ထုိကာလရဲ့ ႏုိင္ငံေရးဆင္ႀကီး၊ ေဂၚဇီလာႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆႀကီး (၃)ခု ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ အင္မတန္ အႏၱရယ္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေရး အားျပိဳင္မႈႀကီးေတြ၊ ရႈပ္ေထြးမႈႀကီးေတြ၊ အုပ္စုဖဲြ႕မႈႀကီးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ႏုိင္ငံေရး အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးမားမႈေၾကာင့္သာ တတိယအုပ္စု ေဖၚေဆာင္လုိက္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွတဆင့္ အင္အားစုမ်ား ေပါင္းစည္းမႈကုိ အခ်ိန္မီ အလ်င္အျမန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ ဆက္လက္တုိက္ပဲြ၀င္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ေခါင္းေဆာင္အသီးသီးက မိမိအယူအဆလုပ္ဟန္ကုိ အေသဆုပ္ကုိင္ျပီး သီးျခားစီဆက္လွမ္းေနၾကမည္ဆုိပါက ေနာက္ပုိင္း ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚျခင္းကုိ အႏၱရာယ္ႀကီးစြာ အၾကပ္ရုိက္ေစမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ လြတ္လပ္ေရးၿကုိးပမ္းမႈကုိပါ ထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြျပားမႈႀကီးေလ၊ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ေရးကုိ ပုိမုိခက္ခဲေစ၊ ေႏွာင့္ေႏွးေစတယ္ဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔သိျပီးသားပါဆုိတဲ့ ခရီးသြားဟန္လႊဲသေဘာမ်ိဳး ေပါ့ေပါေလးမဆုိဘဲ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ေလးေလးနက္နက္ႀကီး တန္ဖုိးထား သခၤန္းစာထုတ္ယူၾကဖုိ႔ အေျခအေနက ေတာင္းဆုိေနပါျပီ။ ဒီျပသနာကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္သေရြ႕ ညီညြတ္မႈကုိ ဘယ္လုိမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ညီညြတ္မႈမရွိရင္ ေအာင္ပဲြ မရွိပါ။
ယေန႔အၾကပ္အတည္း(Crisis)သည္ ရည္မွန္းခ်က္ ျပသနာမဟုတ္ဘဲ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မျမင္ႏုိင္တဲ့(Illusion) ျပသနာျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔စိန္ေခၚမႈ(Challenge)သည္ အေျခအေနသစ္ေတြႏွင့္အညီ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြကုိ ဟန္ခ်က္ညီညီ က်င့္သုံးရဲဖုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။
လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမည္။
ေအာင္ထီ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၉
(မည္သူမဆုိ ကူးယူေဖၚျပႏုိင္သည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းရန္ မလုိ။)
Saturday, 26 December 2009
UN General Assembly Resolution Condemns Burma
The United Nations General Assembly on Thursday strongly condemned “the ongoing systematic violations of human rights” in Burma and called on the military regime to undertake a transparent and inclusive review of the 2008 Constitution.
A UN press release said the non-binding resolution expressed deep concern at restrictions on effective and genuine participation of all stakeholders in the country, including the representatives of the National League for Democracy (NLD), in a genuine process of dialogue and national reconciliation. It also noted that the procedures established for the drafting of the Constitution resulted in a de facto exclusion of the opposition from the process.
The 192-member General Assembly adopted the resolution by a vote of 86-23 with 39 abstentions. While the United States, the United Kingdom, Germany, South Africa and Switzerland were among the countries in favor of the resolution, China, India, Russia and North Korea, together with Association of Southeast Asian Nations (Asean) members Malaysia, Laos and Vietnam, voted against it.
Four other Asean countries—Cambodia, Indonesia, Singapore and Thailand—abstained, as did Norway.
The resolution also urged the Burmese regime to immediately and unconditionally release opposition leader and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi from house arrest and free more than 2,000 other prisoners of conscience.
The Burmese ambassador to the UN, Than Swe, rejected the resolution, calling it highly politicized. He said Burma was on track towards a “smooth transition” to democracy and was actively preparing for multi-party elections next year.
In two visits to Burma, Tomas Ojea Quintana, the UN human rights special rapporteur for Burma, has urged the military regime to complete four core human rights elements before the elections in 2010. They are the release of all prisoners of conscience; the review and reform of national legislation that is not in compliance with international human rights standards; the reform of the judiciary to assure independence and impartiality; and the reform of the military, which needed to respect international humanitarian law in conflict areas, as well as the rights of civilians.
Since his appointment in May 2008, Quintana has made two visits to Burma, the second one in February.
The special rapporteur receives his mandate from the UN Human Rights Council. A UN source said Quintana is expected to visit Burma twice a year.
Although Thursday's resolution stated that a date has now been established for a follow-up visit by Quintana, he said in a recent interview with a Burmese radio station that the Burmese government had rejected for the second time his request to travel there. The regime had given no reason, apart from saying it was not ready to receive him.
http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17466
A UN press release said the non-binding resolution expressed deep concern at restrictions on effective and genuine participation of all stakeholders in the country, including the representatives of the National League for Democracy (NLD), in a genuine process of dialogue and national reconciliation. It also noted that the procedures established for the drafting of the Constitution resulted in a de facto exclusion of the opposition from the process.
The 192-member General Assembly adopted the resolution by a vote of 86-23 with 39 abstentions. While the United States, the United Kingdom, Germany, South Africa and Switzerland were among the countries in favor of the resolution, China, India, Russia and North Korea, together with Association of Southeast Asian Nations (Asean) members Malaysia, Laos and Vietnam, voted against it.
Four other Asean countries—Cambodia, Indonesia, Singapore and Thailand—abstained, as did Norway.
The resolution also urged the Burmese regime to immediately and unconditionally release opposition leader and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi from house arrest and free more than 2,000 other prisoners of conscience.
The Burmese ambassador to the UN, Than Swe, rejected the resolution, calling it highly politicized. He said Burma was on track towards a “smooth transition” to democracy and was actively preparing for multi-party elections next year.
In two visits to Burma, Tomas Ojea Quintana, the UN human rights special rapporteur for Burma, has urged the military regime to complete four core human rights elements before the elections in 2010. They are the release of all prisoners of conscience; the review and reform of national legislation that is not in compliance with international human rights standards; the reform of the judiciary to assure independence and impartiality; and the reform of the military, which needed to respect international humanitarian law in conflict areas, as well as the rights of civilians.
Since his appointment in May 2008, Quintana has made two visits to Burma, the second one in February.
The special rapporteur receives his mandate from the UN Human Rights Council. A UN source said Quintana is expected to visit Burma twice a year.
Although Thursday's resolution stated that a date has now been established for a follow-up visit by Quintana, he said in a recent interview with a Burmese radio station that the Burmese government had rejected for the second time his request to travel there. The regime had given no reason, apart from saying it was not ready to receive him.
http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17466
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မွီတင္းေနထိုင္ၾကတဲ့ျပည္သူေတြဟာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး ဆုံးရွဳံးေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အထူး သျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ နိုင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရး၊ လူမွဳေရး အစရွိတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ေတြအားလုံးခ်ိဳးေဖါက္တာခံခဲ့ျပီး လူ႔ဂုဏ္သိကၡာေတြလည္းဆုံးပါးေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျပည္သူေတြအားလုံး လူ႔အခြင့္ အေရးအေၾကာင္းသိရွိနားလည္ျပီး လူထုစြမ္းအားနဲ႔ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ အာဏာကိုလက္နက္နဲ႔ထိမ္းခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရတရပ္အေနနဲ႔ ပိုျပီးေတာ့အားနဲလာျပီး မတရားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳေတြ အကုန္လုံးရပ္တန္႔သြားမယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာရွင္မ်ားကဆိုပါတယ္။ လူထုကိုယ္တိုင္ကိုက လူ႔အခြင့္အေရးလွဳပ္ရွားမွဳေတြကိုဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ႔ လုပ္ေဆာင္သင့္သလဲဆိုတာ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာန ျမန္မာန္ုင္ငံရဲ႔ ဒါရိုက္တာကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းကို ေကာင္းဝါ သတင္းဌာနကဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ကမၻာ့တဝွမ္းလုံးမွာရွိတဲ့ နိုင္ငံအမ်ားအျပားဟာ ကုလသမဂၢ ကေနျပဌာန္းထားတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းအရ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးကို ေလးစားလိုက္နာမွဳ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
လူသားမ်ိဳးႏြယ္အားလုံးအၾကား ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔တန္းတူညီမွ်မွဳကို တန္ဖိုးထားေလးစားျခင္းဟာ လူ႔အခြင့္အေရးရဲ႔အႏွစ္ သာရလို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေအာက္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ခံေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ နည္းအမ်ိဳး မ်ိဳးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးသင့္တယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာန ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ဒါရိုက္တာကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းက အခုလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီျမန္မာနိုင္ငံအတြင္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္းပညာေပးဖို႔ဟာပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဘယ္လိုမွေပးလို႔မရ ပါဘူး။ တျခားနိုင္ငံမွာေတာ့လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္းကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ေျပာျပ လို႔ရတယ္။ ေဆြးေႏြးတင္ျပ လို႔ရတယ္။ လူထုကို အတုံးလိုက္အတစ္လိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္း ရွင္းျပတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူတို႔သက္ဆိုင္ေနတဲ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း အရာေတြကို လူ႔အခြင့္အေရးရွဳ႔ေဒါင့္ကေနျမင္လာဖို႔အတြက္ ဆက္စပ္ျပီးပညာေပးရတယ္။ အဲဒီလိုျမင္လာယင္းနဲ႔ သူတို႔ကိစၥကိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းကလည္း သူတို႔ရဲ႔ဘဝရဲ႔လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ျပည္ပမွာလြတ္လြတ္လပ္လပ္ေပး လို႔ရတာရွိသလို ျပည္တြင္းမွာလည္း လူထုၾကားထဲမွာလူေတြရဲ႔ျပႆနာကို သူတို႔သိလာေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လုပ္ ေဆာင္ျပီးေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဥ္းကပ္မွဳပုံစံနဲ႔လုပ္ ေဆာင္ရတဲ့ဟာကလည္း လူထုစည္းရံုးေရးနည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ ပါတယ္။
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ နိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမွဳေတြ ဒီမိုကေရစီလွဳပ္ရွားမွဳေတြ အမ်ားအျပားရွိခဲ့ေပမဲ့ ေအာင္ျမင္မွဳ မရခဲ့တဲ့အားနည္းခ်က္အေပၚ ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းက အခုလိုေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။
ျပီးခဲ႔တဲ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြၾကည့္ခဲ့မယ္ဆိုလို႔ရွိယင္ နိုင္ငံေရးအရနိုးၾကားတက္ၾကြတဲ့သူေတြ ေနာက္တခါ ပညာတတ္တဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသား ဒီလိုလူေတြကဦးေဆာင္ပါဝင္ျပီးေတာ့ သူတို႔ကေန လူထုၾကားထဲမွာ ဘယ္လိုလုပ္ ပါ၊ ဘယ္လိုလုပ္ပါဆိုတဲ့အေၾကာင္းအရာနဲ႔ သူတို႔ႏွိဳးေဆာ္ျပီးေတာ့လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးအေၾကာင္းသိတဲ့ လူေတြ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥကို နားလည္တဲ့သူေတြကေတာ့ တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္ခဲ့တယ္။ဒါေပမဲ့တတိုင္းတျပည္လုံးမွာ ရွိတဲ့ျပည္သူလူထုေတြရဲ႔ ပါဝင္မွဳေတာ္ေတာ္အားနည္းတယ္။ ဒီဟာေတြ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္သိတဲ့လူေလာက္ကဘဲ ဒါမျဖစ္သင့္ဘူးဆိုျပီး ပါဝင္ခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္အဲဒီလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ၾကည့္လဲဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႔လူေတြရဲ႔လွဳံ႕ေဆာ္မွဳေတြက နိုင္ငံေရးသေဘာတရား အရမ္းဆန္ျပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုနစၥဓူဝ လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ ခံစားေနရတဲ့ တကယ့္အျဖစ္ အပ်က္ေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္မွဳမရွိတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လႊတ္ပါလို႔ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ေျပာတဲ့အခါ လူတိုင္းကေတာ့သနားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဟာက ငါတို႔နဲ႔မဆိုင္ဘူးဆိုတဲ့စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရွိေနတဲ့ျပည္သူလူထု ေတြအမ်ားၾကီး ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းက်ပါလို႔ လွဳံ႕ေဆာ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာက်ေတာ့ ကုန္ေစ်းႏွဳန္း ဒါဏ္ေၾကာင့္ခံေန ရတဲ့ သူေတြအားလုံးက ဒါငါတို႔နဲ႔ဆိုင္တဲ့ကိစၥပါလားဆိုျပီး လူတိုင္းကပိုမိုတက္ၾကြစြာပါဝင္လာခဲ့တာကို ေတြ႔ရတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးနိုင္တဲ့ အခ်ိဳ႔ေနရာေဒသေတြမွာဆိုရင္ လူမွဳအဖြဲ႔အစည္းေတြက တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
အရင္တုန္းက အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မွဳေတြ အမ်ားအျပားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒုကၡသည္စခမ္းေတြ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္ သမားေတြ ၾကားထဲမွာ အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာက လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳတရပ္အေနနဲ႔ သူတို႔သိလာတယ္။ ဒါကို တားဆီးတဲ့လုပ္ငန္းေတြေပၚလာတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာဘဲကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမွဳကို အရင္တုန္းကလက္ခံထားတဲ့ အသိုင္းဝိုင္းၾကားထဲမွာ ကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမွဳ မသင့္ဘူးဆိုတဲ့အသိ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးေတြေပၚလာျပီးေတာ့ ကေလး စစ္သားတေယာက္ကိုေတြ႔လို႔ရွိရင္ ဘယ္ကိုတိုင္ၾကားရမလဲ ဆိုတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ သူတို႔စျပီးေတာ့ေပၚလာတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာဘဲ ကေလးကူးသန္းေရာင္းဝယ္မွဳေတြ အမ်ားဆုံးျဖစ္တဲ့ မဲေဆာက္လိုေဒသမ်ိဳးမွာ အဖြဲ႔အစည္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ကေလးကူးသန္းေရာင္းဝယ္မွဳကို တားဆီးဘို႔အတြက္ အစုလိုက္အဖြဲ႔လိုက္နဲ႔ စည္းရံုးလွဳပ္ရွားမွဳမွာပါဝင္ လာတယ္။
ျပည္သူေတြရဲ႔စုစည္းညီညြတ္မွဳစြမ္းအားဟာ အရာရာကိုေျပာင္းနိုင္စြမ္းရွိတယ္ဆိုတဲ့ ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းရဲ႔ အျမင္ကေတာ့ ဒီလိုပါ။
ျပည္သူလူထုၾကားထဲမွာ ငါတို႔ေတြဟာ ခံရမယ္စိတ္မ်ိဳး ရွိေနသမ်ွကာလပါတ္လုံး ဘယ္သူမွဒါကို တြန္းလွန္နိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေနရာမွာ လူ႔အခြင့္အေရးသေဘာတရားကအရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။ အခုျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း အရာေတြဟာ လူတိုင္းရဲ႕ေမြးရာပါအခြင့္အေရးကို ထိခိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မတရားတဲ့ အရာျဖစ္တယ္။ ငါတို႔ရဲ႔ေမြး ရာပါအခြင့္အေရးကို ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ရယူသင့္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရွိလာမွ ျပည္သူလူထုက အမွန္တရားအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေၾကာင့္မို႔လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ရေအာင္ျပန္ယူရနဲ႔ဟာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးလူ႔ အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ျခင္းဟာ မတရားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ကိုယ္ရေအာင္ျပန္တိုက္ယူဘို႔ လိုအပ္ တယ္။ တစ္ဦးခ်င္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳကေနျပီးေတာ့ အစုလိုက္အဖြဲ႔လိုက္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳ ေဒသတခုလုံး တနိုင္ငံလုံး မွာရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္အတူတူနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳေတြျဖစ္လာယင္ေတာ့ စစ္အစိုးရကက်ဆုံးမွာဘဲ။ မတရားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မွဳေတြ အကုန္လုံးရပ္တန္႔မွာဘဲ။
ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဆဲနိုင္ငံေတြနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံလိုအာဏာရွင္နိုင္ငံေတြမွာဆိုရင္ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကိုခ်ိဳး ေဖါက္ပိတ္ပင္ တားျမစ္ေလ့ရွိျပီး ခံေနရတဲ့ျပည္သူေတြဟာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးမွဳအပိုင္းမရွိေလေတာ့ အသားေသပုံစံနဲ႔ အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ခံေနဆဲလို႔ဆိုပါတယ္။ ျပည္ပမွအစိုးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြကေန ပညာေပးမွဳအပိုင္း လုပ္ေဆာင္ေနေပမဲ့ ထိေရာက္မွဳအားနည္းေနသလို လူ႔အခြင့္အေရးကိုခ်ိဳးေဖါက္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ အျပည္ ျပည္ဆိုင္ရာအဖြဲ႔အစည္းအပါအဝင္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢကေန ျပစ္တင္ေဝဖန္ေနေပမဲ့ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ တစုံတရာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ေဆာင္မွဳမရွိေသးဘူးလို႔ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာေလ့လာသူမ်ားက ဆိုပါတယ္။
ေကာင္းဝါ
http://www.kaowao.org/b/art09-dec25.php
Thursday, 24 December 2009
Wednesday, 23 December 2009
Burma Constitutional Conference Held In London
22 December, 2009: A two-day seminar entitled 'Burma Constitutional Conference' was held at South Bank University in London on 19 and 20 December 2009, discussing on the unilaterally adopted junta's 2008 constitution and its consequences.
The seminar also looked into possibilities and ways for ending impunity in Burma and seeking criminal accountability to bring Burma's regime to International Criminal Court.
The event, organised by FBE (Forum of Burmese in Europe) in partnership with UK-based Burma Democratic Concern (BDC) and Burma Initiative Coordination Committee (BICC), had General Secretary of Burma Lawyers' Council (BLC), U Aung Htoo, as its special speaker.
A seminar paper by U Aung Htoo said the SPDC will be transformed into the NDSC (National Defense and Security Council), which is a new bottle with the old wine, and it will endeavour to rule the country indefinitely in accordance with the constitution.
About 70 people including representatives of various political organisations and Burma's ethnic nationalities attended the seminar.
Chin pastor Rev. Shwekey Hoipang said: "This conference is very informative and helpful in order to have a better understanding of the SPDC's 2008 constitution and its consequences. The speaker makes a clear comparison and explanation on the previous constitutions drafted in 1947 and 1974. The seminar has an insighful analysis and discussion on the 2008 constitution and also highlights the negative impacts of the constitution and how they can poison the future of our country."
"There is a serious concern for all the ethnic nationalities in Burma because the 2008 constitution is lack of equality, self-determination and federalism. It is not a constitution that protects and promotes the rights, identities and religions of the ethnic nationalities," added the Christian pastor of Southern Chin State.
The Forum of Burmese in Europe (FBE), founded in the 1990s by senior Burmese exiles from Germany and the UK, represents a network of Burmese communities across Europe and is advocating for democracy, social justice and human rights in Burma. It strongly rejects the military dictatorial rule in Burma and has been working closely with the democratic forces around the world.
နယူးေဒလီ (မဇိၥ်မ)။ ။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းရန္ လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု ၿဗိတိန္ရွိ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
သူတို႔က ယခုလ ၂၀ ရက္ႏွင့္ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ‘ျမန္မာ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ညီလာခံ’ ကို က်င္းပခဲ့ၿပီးေနာက္၊ စစ္အစိုးရ ေရးဆဲြခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖဲြ႔စည္းပံု ဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုဥပေဒသည္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ား၏ အေျခခံ ရပိုင္ခြင့္ႏွင့္ တန္းတူညီမွ်မႈ မရွိျခင္း၊ ႏုိင္ငံတကာ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ညီလာခံတက္ေရာက္သည့္ Burma Democratic Concern (BDC) မွ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
“၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို မရရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဖ်က္ရမယ္။ ဘယ္လို အတိုင္းအတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မရရေအာင္ ဖ်က္ကိုဖ်က္ရမွာက က်ေနာ္တို႔ တာဝန္ျဖစ္တယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။
“ဒီဥပေဒကို အတည္ျပဳလိုက္ၿပီး အသက္သြင္းလို႔ရွိရင္ ျပည္သူေတြ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္မွာ တသက္လံုး ကြ်န္ဆက္ခင္းသြားရမယ္ ဆိုတ့ဲဟာကို ျပည္သူေတြ အားလံုး ပိုမိုသိရွိၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ပိုၿပီး တိုက္ယူရဲလာေအာင္၊ ေတာင္းယူရဲေအာင္ သတင္းေတြကို ျဖန္႔ျဖဴး လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။
ၿဗိတိန္ အေျခစုိက္ ခ်င္းလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ျမန္မာခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ သိကၡာေတာ္ရ ရႊီကီးေဟြပန္ (Rev. Shwekey Hoipang) ကလည္း တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ားကို မကာကြယ္ႏုိင္သျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္းႏွင့္ မျပဳျပင္လွ်င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
"ဒီဖြဲ႔စည္းပံုက က်ေနာ္တို႔ ခ်င္းတိုင္းရင္းသားမ်ားပါမက တိုင္းရင္းမ်ဳိးႏြယ္စုေတြကို လံုၿခံဳမႈ၊ ကာကြယ္မႈ မေပးႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္အတြက္ အက်ဳိးမရွိတဲ့အတြက္ ျပဳျပင္ရမယ္။ မျပဳျပင္ရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏုိင္ဘူး" ဟု သူက မဇိၥ်မကို ေျပာသည္။
ညီလာခံကို ၿဗိတိန္ အေျခစိုက္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားရွိ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဖိုရမ္ (Forum of Burmese in Europe - UK) မွ ဦးေဆာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုဖိုရမ္ထဲတြင္ BDC လည္း အဖဲြ႔ဝင္အျဖစ္ ပါဝင္သည္။
BDC သည္ လန္ဒန္အေျခစိုက္ အဖြဲ႔တခုျဖစ္ၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ နာယကမ်ားအျဖစ္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရ၊ ေဒါက္တာ ဆလုိင္း ထြန္းသန္း၊ ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ဦးမိုးသီးဇြန္၊ ကခ်င္အမ်ဳိးသား ဒူးဝါး M Zaw Aung ၊ ေဒါက္တာ ခင္ဝင္းႏြယ္၊ ေဒါက္တာ ခင္စိန္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ပါဝင္သည္။
ညီလာခံသို႔ Burma Campaign UK ၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားေကာင္စီ NCUB (ဥေရာပ) ၊ ျမန္မာမူဆလင္အဖြဲ႔ BMA ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ IBMO ၊ ျမန္မာ႐ိုဟင္ဂ်ာအဖြဲ႔၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား (ၿဗိတိန္) စသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၿဗိတိန္အေျခစုိက္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ရာ လူအင္အား ၆၀ ခန္႔ ရွိသည္။
၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး က႑တြင္ စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ပါဝင္မည္ ျဖစ္သျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးဆံုးပါက စစ္တပ္ႀကီးစိုးသည့္ ႏုိင္ငံေရး စနစ္မ်ဳိးကိုသာ ေဖာ္ေဆာင္လိမ့္မည္ဟု ညီလာခံ တက္ေရာက္သူမ်ားက ယံုၾကည္ၾကသည္။ ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ပါ ကိုက္ညီမႈ မရွိသျဖင့္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္း သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။
“အေျခခံ ဥပေဒႀကီး ဒီအတိုင္းျဖစ္ေနရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္လိုမွ မဝင္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အေျခခံမူက ရွိတယ္ခင္ဗ်။ ျပည္ပေရာက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြက တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူထားတယ္ခင္ဗ်။ ျပည္သူေတြဘက္ကလည္း ဒီကိစၥေတြဟာ တရားသလား၊ မတရားဘူးလားဆိုတဲ့ အခ်က္အေပၚ ေသခ်ာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ သတင္းစကား ေပးသြားမွာပါ” ဟု ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
ယခုလ ၂၁ ေန႔ထုတ္ စစ္အစိုးရ၏ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္မူ လာမည့္ႏွစ္တြက္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။
စစ္တပ္အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကလည္း လမ္းျပေျမပံုပါ ၇ ခ်က္အတိုင္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပသြားမည္ဟု မၾကာေသးခင္က ထပ္မံေျပာဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ က်င္းပမည္ကို သူက အတိအက် မေျပာသည့္အျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒမ်ားလည္း ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပါ။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ ႏုိင္ငံေရး အဖဲြ႔အစည္းမ်ား အေနျဖင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ၿပီးဆံုးလွ်င္ စစ္တန္းလ်ား ျပန္မည္ဟု ကတိျပဳခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရ၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္ ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ အႏိုင္ရေတာ့ အာဏာ လဲႊမေပးေတာ့ဘဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေရွ႕ဆက္လုပ္ဖို႔ လုပ္ေနတာဟာ အဓိပၸာယ္ရွိပါသလား၊ ေျပာေနတဲ့လူေတြရဲ႕ စကားကေရာ Credibility (ယံုၾကည္လက္ခံႏုိင္စြမ္း) ရွိပါသလား၊ accountability (တာဝန္ခံမႈ) ရွိပါရဲ႕လားဆိုတာ ဒါကို ျပန္သံုးသပ္ဖို႔ လိုပါမယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။
ထိုညီလာခံကို လာမည့္လအတြင္း ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားရွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ထပ္မံေတြ႔ဆံုကာ လုပ္ငန္းမ်ား ခြဲေဝၿပီး ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံု ဖ်က္သိမ္းေရး လႈပ္ရွားမႈကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
http://www.mizzimaburmese.com/news/regional/4428-2009-12-22-12-33-06.html
သူတို႔က ယခုလ ၂၀ ရက္ႏွင့္ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ‘ျမန္မာ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ညီလာခံ’ ကို က်င္းပခဲ့ၿပီးေနာက္၊ စစ္အစိုးရ ေရးဆဲြခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖဲြ႔စည္းပံု ဥပေဒကို ဖ်က္သိမ္းရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ထိုဥပေဒသည္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ား၏ အေျခခံ ရပိုင္ခြင့္ႏွင့္ တန္းတူညီမွ်မႈ မရွိျခင္း၊ ႏုိင္ငံတကာ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ ကိုက္ညီမႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ညီလာခံတက္ေရာက္သည့္ Burma Democratic Concern (BDC) မွ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
“၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို မရရေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဖ်က္ရမယ္။ ဘယ္လို အတိုင္းအတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မရရေအာင္ ဖ်က္ကိုဖ်က္ရမွာက က်ေနာ္တို႔ တာဝန္ျဖစ္တယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။
“ဒီဥပေဒကို အတည္ျပဳလိုက္ၿပီး အသက္သြင္းလို႔ရွိရင္ ျပည္သူေတြ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ေအာက္မွာ တသက္လံုး ကြ်န္ဆက္ခင္းသြားရမယ္ ဆိုတ့ဲဟာကို ျပည္သူေတြ အားလံုး ပိုမိုသိရွိၿပီးေတာ့ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ပိုၿပီး တိုက္ယူရဲလာေအာင္၊ ေတာင္းယူရဲေအာင္ သတင္းေတြကို ျဖန္႔ျဖဴး လုပ္ေဆာင္သြားမွာ ျဖစ္တယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။
ၿဗိတိန္ အေျခစုိက္ ခ်င္းလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ျမန္မာခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ သိကၡာေတာ္ရ ရႊီကီးေဟြပန္ (Rev. Shwekey Hoipang) ကလည္း တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးမ်ားကို မကာကြယ္ႏုိင္သျဖင့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္းႏွင့္ မျပဳျပင္လွ်င္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
"ဒီဖြဲ႔စည္းပံုက က်ေနာ္တို႔ ခ်င္းတိုင္းရင္းသားမ်ားပါမက တိုင္းရင္းမ်ဳိးႏြယ္စုေတြကို လံုၿခံဳမႈ၊ ကာကြယ္မႈ မေပးႏိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္အတြက္ အက်ဳိးမရွိတဲ့အတြက္ ျပဳျပင္ရမယ္။ မျပဳျပင္ရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံႏုိင္ဘူး" ဟု သူက မဇိၥ်မကို ေျပာသည္။
ညီလာခံကို ၿဗိတိန္ အေျခစိုက္ ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားရွိ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားဖိုရမ္ (Forum of Burmese in Europe - UK) မွ ဦးေဆာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ထိုဖိုရမ္ထဲတြင္ BDC လည္း အဖဲြ႔ဝင္အျဖစ္ ပါဝင္သည္။
BDC သည္ လန္ဒန္အေျခစိုက္ အဖြဲ႔တခုျဖစ္ၿပီး၊ ဒီမိုကေရစီေရး တက္ႂကြ လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ နာယကမ်ားအျဖစ္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရ၊ ေဒါက္တာ ဆလုိင္း ထြန္းသန္း၊ ၈၈ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ဦးမိုးသီးဇြန္၊ ကခ်င္အမ်ဳိးသား ဒူးဝါး M Zaw Aung ၊ ေဒါက္တာ ခင္ဝင္းႏြယ္၊ ေဒါက္တာ ခင္စိန္ စသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ပါဝင္သည္။
ညီလာခံသို႔ Burma Campaign UK ၊ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသားေကာင္စီ NCUB (ဥေရာပ) ၊ ျမန္မာမူဆလင္အဖြဲ႔ BMA ၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအဖြဲ႔ IBMO ၊ ျမန္မာ႐ိုဟင္ဂ်ာအဖြဲ႔၊ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား (ၿဗိတိန္) စသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၿဗိတိန္အေျခစုိက္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ရာ လူအင္အား ၆၀ ခန္႔ ရွိသည္။
၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး က႑တြင္ စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ပါဝင္မည္ ျဖစ္သျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးဆံုးပါက စစ္တပ္ႀကီးစိုးသည့္ ႏုိင္ငံေရး စနစ္မ်ဳိးကိုသာ ေဖာ္ေဆာင္လိမ့္မည္ဟု ညီလာခံ တက္ေရာက္သူမ်ားက ယံုၾကည္ၾကသည္။ ထို႔ျပင္ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ပါ ကိုက္ညီမႈ မရွိသျဖင့္ ျပန္လည္ ျပဳျပင္သင့္ေၾကာင္း သံုးသပ္ခဲ့ၾကသည္။
“အေျခခံ ဥပေဒႀကီး ဒီအတိုင္းျဖစ္ေနရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္လိုမွ မဝင္သင့္ဘူးဆိုတဲ့ အေျခခံမူက ရွိတယ္ခင္ဗ်။ ျပည္ပေရာက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြက တညီတညြတ္တည္း သေဘာတူထားတယ္ခင္ဗ်။ ျပည္သူေတြဘက္ကလည္း ဒီကိစၥေတြဟာ တရားသလား၊ မတရားဘူးလားဆိုတဲ့ အခ်က္အေပၚ ေသခ်ာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ သတင္းစကား ေပးသြားမွာပါ” ဟု ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
ယခုလ ၂၁ ေန႔ထုတ္ စစ္အစိုးရ၏ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္မူ လာမည့္ႏွစ္တြက္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။
စစ္တပ္အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကလည္း လမ္းျပေျမပံုပါ ၇ ခ်က္အတိုင္း ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပသြားမည္ဟု မၾကာေသးခင္က ထပ္မံေျပာဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ မည္သည့္အခ်ိန္တြင္ က်င္းပမည္ကို သူက အတိအက် မေျပာသည့္အျပင္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒမ်ားလည္း ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပါ။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ ႏုိင္ငံေရး အဖဲြ႔အစည္းမ်ား အေနျဖင့္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ၿပီးဆံုးလွ်င္ စစ္တန္းလ်ား ျပန္မည္ဟု ကတိျပဳခဲ့သည့္ စစ္အစိုးရ၏ သမိုင္းေၾကာင္းကို ျပန္လည္သံုးသပ္ရန္ ဦးမ်ဳိးသိမ္းက ေျပာသည္။
“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ အႏိုင္ရေတာ့ အာဏာ လဲႊမေပးေတာ့ဘဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေရွ႕ဆက္လုပ္ဖို႔ လုပ္ေနတာဟာ အဓိပၸာယ္ရွိပါသလား၊ ေျပာေနတဲ့လူေတြရဲ႕ စကားကေရာ Credibility (ယံုၾကည္လက္ခံႏုိင္စြမ္း) ရွိပါသလား၊ accountability (တာဝန္ခံမႈ) ရွိပါရဲ႕လားဆိုတာ ဒါကို ျပန္သံုးသပ္ဖို႔ လိုပါမယ္” ဟု သူက ဆုိသည္။
ထိုညီလာခံကို လာမည့္လအတြင္း ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ားရွိ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ ထပ္မံေတြ႔ဆံုကာ လုပ္ငန္းမ်ား ခြဲေဝၿပီး ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပံု ဖ်က္သိမ္းေရး လႈပ္ရွားမႈကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
http://www.mizzimaburmese.com/news/regional/4428-2009-12-22-12-33-06.html
Tuesday, 22 December 2009
Monday, 21 December 2009
UN asked not to recognise 2010 Myanmar election
UN asked not to recognise 2010 Myanmar election
Follow us on Twitter | Share This | RSS | Font Problem?
Lalit K Jha
Washington, Dec 11 Three dissident Burmese groups have asked the United Nations and the international community not to recognise the scheduled 2010 elections in Myanmar unless all political prisoners including Aung San Suu Kyi are released by the country' military junta.
On the occasion of International Human Rights Day, the groups- All Burma Monks' Alliance, 88 Generation Students, and All Burma Federation of Student Unions - have asked the international community to put more pressure on junta leader to hold a meaningful dialogue with the democratic opposition.
"We urge the international community to not recognise the 2010 election, if there is no release of all political prisoners, including Aung San Suu Kyi, no sustainable political dialogue with democratic opposition and ethnic minorities, and no national reconciliation first," they said in a joint statement.
- (Agencies)
Dec 11, 2009
Follow us on Twitter | Share This | RSS | Font Problem?
Lalit K Jha
Washington, Dec 11 Three dissident Burmese groups have asked the United Nations and the international community not to recognise the scheduled 2010 elections in Myanmar unless all political prisoners including Aung San Suu Kyi are released by the country' military junta.
On the occasion of International Human Rights Day, the groups- All Burma Monks' Alliance, 88 Generation Students, and All Burma Federation of Student Unions - have asked the international community to put more pressure on junta leader to hold a meaningful dialogue with the democratic opposition.
"We urge the international community to not recognise the 2010 election, if there is no release of all political prisoners, including Aung San Suu Kyi, no sustainable political dialogue with democratic opposition and ethnic minorities, and no national reconciliation first," they said in a joint statement.
- (Agencies)
Dec 11, 2009
Sunday, 20 December 2009
Friday, 18 December 2009
Thursday, 17 December 2009
Moe Thee Zun on 2010 Elections
၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲ သံုးသပ္ခ်က္
မိုးသီးဇြန္
Thursday, December 17, 2009
နိဒါန္း
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈေတြကို ဦးတည္ေနၿပီလို႔ က်ေနာ္ မယံုၾကည္ပါဘူး။ ဒါဟာ အဆိုး ျမင္နဲ႔ ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ဒီမိုကေရစီ အင္အင္အားစုမ်ားအတြက္ ထြက္ေပါက္မဟုတ္သလို တပ္မေတာ္အ တြက္ေရာ တိုင္းရင္သားလူမ်ိဳးစုေတြအတြက္ပါ ထြက္ေပါက္ မဟုတ္ ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒါျဖင့္ရင္ဘယ္သူအတြက္ လည္းဆိုတဲ့အေမးအ တြက္အေျဖကေတာ့....
တစ္- သန္းေရႊအတြက္
ႏွစ္- သန္းေရႊအတြက္
သံုး-သန္းေရႊအတြက္ လို႔ပဲေျပာပါရေစေတာ့။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲထက္ပိုၿပီးအေလးထား ေဆာင္ရြက္ရမွာကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီျပဳေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္ပါ တယ္။
၂၀၁၀ ေ၀စု
၂၀၁၀ မွာစစ္တပ္က ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ေပးမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကို ဖြဲစည္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းထြက္ေနတယ္။ ဒီမိုက ေရစီအင္အားစုမ်ား ၾကားမွာစိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ တိုးပြားေနတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒါကိုထြက္ေပါက္တခုလို႔ တိုးတိုးတမ်ိဳးက်ယ္က်ယ္တမ်ိဳး ဆိုသလိုေျပာေနၾကတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကိုထြက္ေပါက္လို႔ေျပာၿပီး ၀င္ဖို႔တာစူေနၾကတယ္။ ဒီလူေတြထဲမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ ထားတဲ့တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕နဲ႔ ကိုယ္က်ိဳးရွာသူေတြလည္းပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ငၾကင္းငါးလိုဆူၿဖိဳးေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို စားပြဲတင္ၿပီးေျမးေခြးက ေ၀ခြဲေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေ၀စုအႀကီးအေသးကိုၾကည့္ရင္ သန္းေရႊက ဗိုက္သားကိုယူ မယ္။ တျခားကိုယ္က်ိဳးရွာ အဖြဲ႔ေတြကိုေ၀စုခြဲေပးမယ္။ ကုန္သည္ပြဲစားေတြနဲ႔ လုပ္စားနိင္ငံေရးသမားတခ်ိဳ႕က အတြက္ေ၀စုတစုရမယ္။ သူမ်ားေျမာက္ေပးလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မိတဲ့ ခပ္အအနိင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ ေထာင္မက်ရင္ ကံေကာင္းလို ့မွတ္ပါ။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္ နဲ ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အတြက္ကေတာ့ကေန႔အထိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုဘယ္လို သေဘာထားမလဲဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္း လင္းေျပာႏုိင္တဲ့ အေနထားမွာမရိွေသးဘူး။ တကယ့္ကိုေပၚလစီ အၾကပ္အတည္း (Policy Dilemma ) ျဖစ္ေနပံုရတယ္။ အေျခခံဥပေဒ ကိုျပန္လည္ျပင္ဆင္ေပးပါလို႔ပါလို႔ ေလသံခပ္ေလ်ာေလ်ာေျပာနိင္တဲ့ အေနထားကိုေရာက္ေနတယ္။၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မိရင္ ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ပုလင္းထဲထည့္ၿပီး ေရစံုေမွ်ာေပးလိုက္ရသလို ျဖစ္သြားမယ္။ ၂၀၁၀ ကို မ၀င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေဘးကတတ္ေယာင္ကား ႏိုင္ငံေရးသုေတသီေတြေျပာေနတဲ့ "ႏိုင္ငံေရးေဘးေရာက္မႈ'' ဆိုတာကို စိုးရိမ္ေနပံုရတယ္။ ဒီေတာ့ ၁၉၉၀ တုန္းက ဦးႏုလုပ္သလိုမ်ား လုပ္လာနိင္တယ္လို႔လဲ ယူဆနိင္တယ္။ (ဦးႏုက သူကိုယ္တိုင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ေတာ့ပဲ သူလူမ်ားကို ဒီၿငိမ္းနာမည္နဲ႔ ၀င္ေစခဲ့တယ္။ )
ခုလည္း ဒီခ်ဳပ္အေနနဲ႔မဟုတ္ဘူး။ ဒီခ်ဳပ္ထဲကေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ကို ခြဲထုတ္ၿပီးေရြးေကာက္ပြဲ ကံစမ္းမဲထိုးသလို ထိုးလာနိင္ျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီခ်ဳပ္အေနနဲ႔ကေတာ့ လက္ရိွအေနထား အတိုင္းရပ္ခံသြားေတာ့မဲ့ အေျခအေနမွာရိွပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆုတ္ကိုင္ရံုဆုတ္ကိုင္ အသက္သြင္းနိင္ေအာင္မႀကိဳးစား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးကိုေတာင္းဆို အေနထားတက္ ပိုမိုတိုးတက္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္ေဆာင္လာမဲ့ အေနထားမရိွေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနကိုက်ေရာက္ ေစတာကေတာ့.....
• ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးတင္ဦးက အထိန္းသိမ္းခံေနရတယ္။
• လက္ရိွအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ အလုပ္အမႈေဆာင္ေတြက အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္မႈ ၊ သူတို ့ေနရာကို လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အစားမထိုးၾကတာ။
• နအဖ က ေအာက္တန္းက်က် ဖိႏွိပ္ထားတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားနဲ ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ
အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္ေဆာင္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚက်င့္သံုးတဲ့ ေပၚလစီကေတာ့ ေရလိုက္ ငါးလိုက္ ေပၚလစီ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
• သူတို ့ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲေပၚယံုၾကည္မႈမရိွဘူး။
• ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မျဖစ္မေနပါရမယ္လို႔ နအဖ က ဖိအားေပးလာရင္ ေရြးေကာက္ပြဲကိုတခ်ဳိ႕က ၀င္ၾကလိမ့္မယ္။ ပါတီနာမည္ေတြအ သစ္န႔ဲ၀င္တာမ်ိဳးေတြလည္း ရိွလာနိင္တယ္။
• သူတို႔ကို လက္နက္လမ္းစဥ္ကို အၿပီးတိုင္စြန္႔လႊတ္ဖို႔ ဖိအားေပးလာနိင္တယ္။
အဖြဲ႔ငယ္ေတြက လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္သြားလိမ့္မယ္။ အဖြဲ႔ႀကီးေတြအတြက္ေတာ့ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္စတင္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးမွာေတာ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ ေတြအတြင္းမွာ ဆက္တိုက္သူ၊ ရာသက္ပန္လက္နက္ခ်မဲ့သူ၊ အနားယူသြားမဲ့သူေတြ နဲ႔ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနေအာင္ရိွမွာပါ။ ျပန္လည္တိုက္ပြဲ ဆင္လာမဲ့အေနထားကေတာ့ အနည္းတက အနည္းဆံုးပဲျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေပၚမွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ေဒသေတြရဲ႕ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကိုေရာ လံုျခံဳေရးကိုပါဘာမွ သိသာတဲ့ေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈ ေတြျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါ တယ္။
၂၀၁၀ မ်က္နာသစ္မ်ား
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ ပါတီေတြရိွတယ္။ ၀င္မယ့္ခါင္းေဆာင္ေတြရိွတယ္။ သူတို႔မွာ Transparency and Accountability ေတြရိွခဲ့တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ သူတို႔ကဘယ္သူေတြလည္း ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုတာကို လူထုကသိခြင့္ျမင္ခြင့္ ရိွခဲ့တယ္။ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္ပါတီေတြ၀င္မွာလဲ၊ သူတို႔ကဘယ္သူေတြလဲ၊ သူတို႔ေပၚလစီေတြက ဘာလဲဆိုတာကိုခု ထိလူထုက မသိရေသးဘူးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလဲ နအဖရဲ ့အကြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီနဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လူထု ရင္းနွီးမိတ္ဆက္ခြင့္ကို ၾကာၾကာမေပးေလ ေကာင္းေလဆိုတာကို၊ ပူတင္လက္ထက္ ႐ုရွားေရြးေကာက္ပြဲမ်ား၊ မဟာသီယာလက္ထက္မေလးရွား ေရြးေကာက္ ပြဲမ်ား၊ ထိုင္းနိင္ငံ တပ္ဆင္လက္ထက္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ သင္ခန္းစာေတြက ရိွထားပါတယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲေတြဆိုတာကလည္း လူသစ္ေတြထြက္ေပၚလာတတ္တဲ့ အစဥ္အလာကလဲ ရိွထားပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာထူး ျခားတာတခုကေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ေတြမွာပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြေနရာမွာ လူသစ္ေတြအစား ထိုးေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့မဟာ ၈၈ လႈပ္ရွားမႈႀကီးရဲ႕အရိွန္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အရိွန္တို႔ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ လူထုက ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက လူထုကိုငရဲနဲ႔နိဗၺာန္မွာ ဘယ္လမ္းကိုသြားရမယ္ဆုိ တာကို မေရြးခ်ယ္ေပးနိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့လူထုက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ထြက္ေပါက္တခုျဖစ္လာနိင္မလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ေတာ့ ၉၀ တုန္းကလို အားေကာင္းေကာင္းရိွမွာ မဟုတ္ေတာ့တာေသခ်ာေနၿပီ။ ၂၀၁၀ မွာေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မဲ့သူေတြဟာ မ်က္နာ သစ္ေတြျဖစ္လာနိင္ပါတယ္။ သူတို႔က ၁၉၉၀ တုန္းကမ်က္နာသစ္ေတြလို မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ကေတာ့ျပည္တြင္းရိွ ပညာတတ္ လူငယ္တခ်ဳိ႕နဲ ့ ကုန္သည္အသိုင္း၀ိုင္း တခ်ိုဳ ့ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ေတြေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္မယ္။ လက္ရိွအေျခအေနေပၚမွာသူတို ့ရူျမင္ပံုက
• သူတို႔ကလက္ရိွျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့အေျခအေနေတြဟာ သန္းေရြစစ္အုပ္စုရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးညံဖ်င္းမႈေၾကာင့္လို႔ျမင္တယ္။
• လက္ရိွနိင္ငံေရးျပႆနာကို အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းနိင္တာက အာဏာကိုစစ္တပ္ကကိုင္ထား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔စီးပြားေရးကို ငါတို႔ကိုေပး ကိုင္မယ္။
• ဒီမိုကေရစီ တျဖည္းျဖည္းေတာ့ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတဲ့ေပၚလစီ။
ဒီလူေတြက လူေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ သန္းေရြမေကာင္းဘူး၊ ဒီခ်ဳပ္ကလည္း အရည္အခ်င္းမရိွဘူးလို႔ ေျပာေလ့ရိွၾကတယ္။ သန္းေရြနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေတာ့ရနိင္သမ်ွ အခြင့္အေရးေတြကိုေတာင္းယူေလ့ရိွၾကသူေတြပါ။ ေဒၚစုကိုေတာ့တခါမွ ေတြ႔ဖို႔မႀကိဳးစား၊ လႊတ္ေပးပါလို႔မေတာင္းဆို၊ နအဖရဲ ့လူအခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈနဲ႔ လာဘ္စားမႈေတြအေပၚမွာ တုံနိဘာေ၀၊ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေလသံေတာင္မဟဘူး သူေတြပါ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚမွာ ဖင္တႂကြႂကြအျဖစ္ဆံုးကသူတို ့ျဖစ္ေနတာေတာ့ ဆိုးတာပဲ။
သန္းေရႊေခါင္းမာဂိုဏ္းရဲ႕အၾကံ
သန္းေရႊေခါင္မာဂိုဏ္းရဲ႕ အျမင္က ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အၾကပ္အတည္းဟာ တရား၀င္မႈ ( Legitimate Crisis ) လို႔ယူဆၾကတယ္။ စစ္တပ္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို တရား၀င္ရယူနိင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းတဲ့အေနနဲ႔ အေျခခံဥပေဒကိုအသက္သြင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ကေတာ့ တရား၀င္ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ အာဏာရတဲ့ပံုစံကို ဖန္တီးဖို႔လိုလာပါတယ္။ စစ္တပ္ကို ႀကိဳးကိုင္ျခယ္လွယ္ေနတာ သန္းေရႊ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီေန ့နအဖေျပာေနတဲ ့ လမ္းျပေျမပံု ၇ ဆင့္ဆိုတာေတြဟာ သန္းေရႊရဲ႕အၾကံေတြသာျဖစ္တယ္။ ဒီေန႔ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး သန္းေရႊ လုပ္မွာကေတာ့.....
၁- သူဟာ တပ္ထဲမွာတပ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးကိုဆက္ယူထားမယ္။
၂- ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလုပ္ေပးမယ္။ ( သူကိုယ္တိုင္ကေတာ ့ ယူနီေဖါင္းခၽြတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္မွာ မဟုတ္ဘူး။ )
၃- စစ္တပ္က ပါတီတခုကိုဖြဲ႔ေပးမယ္။ ဒီပါတီကိုယ္စားလွယ္ေတြအျဖစ္ လက္ရိွအစိုးရထဲက ၀န္ႀကီးတခ်ဳိ႕နဲ႔ စစ္တပ္ထဲကတခ်ဳိ႕ကိုေရြး ေကာက္ပြဲ၀င္ေစမယ္၊ ( ပါတီနာမည္ေတာင္မွန္းလို႔ရေသးရဲ႕။ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတို႔၊ တုိင္းရင္းသားညီညြတ္ေရး စတဲ့စာလံုးေတြပါတဲ့ နာမည္မ်ိဳး ေတြပါပါလိမ့္မယ္။ )
၄- အရပ္သားေတြထဲ ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲေပး၀င္မယ္။
၅- စစ္ဗိုလ္ထဲကေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး အထက္အမိန္႔နဲ႔ ယူနီေဖါင္းခၽြတ္ခိုင္းၿပီး ပုလိပ္ဖက္၊ မ၀တ ဖက္ေတြစတဲ့အေရးမပါတဲ့ ေနရာေတြကိုအ စားထိုးမယ္။ သူတို ့က ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ မဲဆြယ္တာေတြ လုပ္ေပးရဦးမယ္။
၆- အပစ္အခပ္ရပ္စဲထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြကို လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္ကို အၿပီးတိုင္စြန္ ့ခိုင္းမယ္။ လူမ်ိဳးစုေတြထဲက တခ်ဳိ႕ ခါင္းေဆာင္ေတြက ဘာညာကီြကြ နာမည္ေတြနဲ ့ေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္လာၾကလိမ့္မယ္။
၇-ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စစ္တပ္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳတဲ့ပါတီကို အနိင္ရေစမယ္။
၈- ယူနီေဖါင္းခၽြတ္မ်ား၊ နိင္ငံေရးလူျပက္မ်ားေတြနဲ႔ ေညာင္ေစးက်ေအာင္ ေရာသမေမြၿပီးတဲ့အခါမွာ အတုအေယာင္လႊတ္ေတာ္ေခၚ ႐ုပ္ ေသးအစိုးရကိုဖြဲ ့စည္းေစမယ္။
၉- ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေတာ့ သူက ၂၀၀၉ ခုနစ္အေျခခံဥပေဒအရ နိင္ငံေတာ္သမၼတဟာ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့မူနဲ႔ သူဟာ ႐ုပ္ေသးဆရာႀကီးအျဖစ္ နဲ ့ အစိုးရအဖြဲ ့ေရာ စစ္တပ္ကိုပါ ႀကိဳးကိုင္နိင္ဖို ့ႀကိဳးပမ္းမႈမွ်သာတည္း။
၂၀၁၀ နဲ ့ ဒီမိုကေရစီမရနိင္
ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ေျပာသလို ၂၀၁၀ လမ္းကိုလိုက္ရင္ ငရဲပဲေရာက္မယ္ဆိုသလိုပဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ဖက္က ႏိုင္ေျခမရိွ ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုတာကေတာ့ရွင္းတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြေထာင္ထဲမွာ၊ ေအာက္ေျခကလႈပ္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့စစ္တပ္ က လက္ကိုင္ဒုတ္ပါတီ ႏိုင္မယ္။ ဒီေတာ့သူတို႔ဟာ တရား၀င္မႈရသြားၿပီ။ ငါတို႔ေတာ့သြားပါၿပီလို႔ ယူဆခ်င္သူေတြရိွတယ္။ ဒါဆိုမွားမယ္။ အေျဖက စစ္တပ္က ခုလည္းႏိုင္ေနတာပဲမဟုတ္လား။ ခုလည္းနိင္ငံေတာ္အာဏာ သံုးရပ္စလံုးကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတာပဲမဟုတ္လား။ သူတို႔ကႏိုင္လိုက္လို႔ ဥံဳဖြဆိုၿပီး အရာခပ္သိမ္း တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္မလာပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာက ေထာက္ခံမႈေတြရလာဖို႔ကေတာ့ အတြက္စံႏႈန္းေတြရိွပါတယ္။
• ေရြးေကာက္ပြဲဟာ တရားမွ်တမႈရိွရဲ ့လား
• လူအခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္ခံရမႈေတြဘယ္ေလာက္ တိုးတက္လာသလဲ။
• ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ၿပီလား
• စီးပြားေရးတိုးတက္မႈေတြဘယ္ေလာက္အထိရိွလာသလဲ
စတဲ့စံႏႈန္းေတြကို ျပည့္မီေအာင္ ၂၀၁၀ မွာဘာမွမပါလာဘူး။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ဘာမွျပ႒ာန္းမထားဘူး။ စစ္တပ္ကႏိုင္ၿပီလို႔ ႏိုင္ငံ တကာကေထာက္ခံလိုက္ၿပီလို ့က်ေနာ္လံုး၀မယံုပါဘူး။
က်ေနာ္တို ့ဘာလုပ္ၾကမလဲ
က်ေနာ္တို႔လုပ္ရမွာကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုျပတ္ျပတ္သားသား သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ စီးပြားေရးမွာတင္မျမင္ရတဲ့ လက္ ရိွေနတာမဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း မျမင္ရတဲ့ လိႈင္းလံုးႀကီးရိွေနတတ္ပါတယ္။ မင္းကိုႏိုင္နဲ႔ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြ ဓါတ္ဆီေစ်းက်ဖို႔ ခ်ီတက္ဆႏၵျပၾကေတာ့ သံဃာလႈပ္ရွားမႈႀကီးျဖစ္လာမယ္လို႔ မတြက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ သံဃာလႈပ္ရွားမႈႀကီးကို နအဖက ႏွိမ္နင္းလိုက္ေတာ့ နာဂစ္ မုန္တိုင္းႀကီးျဖစ္လာမယ္လို႔ ဘယ္သူကမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ၾကဘူး။ နအဖကို ပြဲသိမ္းေစတဲ့လိႈင္းလံုးႀကီးေတြပါ။ က်ေနာ္တို႔လက္ဦးမႈ ကင္းမဲ့ခဲ့တယ္။
ဒီတခါလည္း ဧရာမလိႈင္းလံုးႀကီးကလာေနပါၿပီ။ လိႈင္းလံုးႀကီးကေတာ့ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္လိႈင္းလံုးႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္နယူး ေယာက္ၿမိဳ႕က စေတာ့ရွယ္ရွာေစ်းကြက္ ပ်က္ရာကစလိုက္တဲ့ ေငြေၾကးအၾကပ္ရိုက္မႈကတကမၻာလံုးကို အျပင္းထန္ရိုက္ခတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိႈင္းကအေမရိကန္ကိုလည္း မညႇာသလို တ႐ုတ္ကိုလည္းအလြတ္မေပးပါဘူး။ အေမရိကန္ေစ်းကြက္ကိုေရာ၊ တ႐ုတ္ ေစ်းကြက္ကိုလည္း မညႇာပါဘူး။ အေမရိကန္ေစ်းကြက္၀ယ္လိုအား က်ဆင္းမယ္။ တ႐ုတ္ျပည္မွာစက္ရံုေတြ ထုတ္လုပ္မႈက်ဆင္းလာ ႏိုင္တယ္။ ျမန္မာျပည္လို ကုန္ၾကမ္းပို႔စားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ကုန္ၾကမ္းေတြ (သစ္၊ဆန္၊ ပဲ၊ ေရနံ၊ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔) ဒလေဟာေစ်းက် ဆင္းလာတာေတြ ျဖစ္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ရလဒ္ကေတာ့အာရွမွာ အလုပ္လက္မဲ့ျပသာနာက နိင္ငံေရးမတည္မၿငိမ္မႈေတြ အဆက္မ ျပတ္ျဖစ္လာမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စစ္တပ္ကနိင္ျခင္းမနိင္ျခင္းကို က်ေနာ္စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ စိတ္၀င္စားတာကေတာ့ မဟာစီးပြားပ်က္ကပ္ အတြက္ နအဖ မွာ ဘာအစီစဥ္မွာ မရိွဘူးျဖစ္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ နပိုလီယံေျပာခဲ့သလိုပဲ စစ္တပ္က အစာအိမ္နဲ႔ခ်ီတက္တာဆိုတာကို ဒီေန႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြေမ့ေနပါတယ္။ နအဖ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာအလုပ္အကိုင္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အလုပ္သ မားေတြျပန္လာနိင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အလုပ္ေတြေပါတာေသခ်ာတယ္။ ဒါေပမဲ့အလုပ္ထက္ပိုေပါတာကေတာ့ လုပ္အားချဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တေနကုန္လုပ္လုိ႔ ထမင္းတနပ္ဖိုး မရတဲ့လုပ္ချဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ သိန္းစိန္ေျပာသလို႔ အလုပ္သမားေတြျပန္လာမွာပါ။ ရိုးရိုးလာမွာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူေခါင္းကိုရိုက္ခြဲဖို႔ ေပါက္တူးေတြ၊ တူးရြင္းေတြကိုင္ၿပီးျပန္လာခဲ့ေတာ့မွာ မေ၀းေတာ့ဘူးလို႔ဆိုပါရေစ ေတာ့။
မျမင္ရတဲ့ လိႈင္းႀကီးလံုးႀကီးက ပစိဖတ္သမုဒၵရာကိုျဖတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုဦးတည္ေနပါၿပီ။ ဒီလိႈင္းႀကီးႂကြလာမယ္။ ဒီလိႈင္းႀကီးကိုပစ္ မွတ္ကိုထိေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဦးတည္ေပးရမယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုး၀မဲမေပးၾကနဲ႔အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္မထြက္ၾကဖို႔ က်ေနာ္တို႔ လႈံ႕ေဆာ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ထြက္ေပါက္မဟုတ္။ ထြက္ေပါက္အမွန္ကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ကိုၿဖိဳခ်ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဆိုတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈအတြက္ က်ေနာ္တို႔ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးပမ္းၾကရမယ္။
မိုးသီးဇြန္
(ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈)
လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကစို႔ E Book မွ
မိုးသီးဇြန္
Thursday, December 17, 2009
နိဒါန္း
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ မႈေတြကို ဦးတည္ေနၿပီလို႔ က်ေနာ္ မယံုၾကည္ပါဘူး။ ဒါဟာ အဆိုး ျမင္နဲ႔ ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက ဒီမိုကေရစီ အင္အင္အားစုမ်ားအတြက္ ထြက္ေပါက္မဟုတ္သလို တပ္မေတာ္အ တြက္ေရာ တိုင္းရင္သားလူမ်ိဳးစုေတြအတြက္ပါ ထြက္ေပါက္ မဟုတ္ ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဒါျဖင့္ရင္ဘယ္သူအတြက္ လည္းဆိုတဲ့အေမးအ တြက္အေျဖကေတာ့....
တစ္- သန္းေရႊအတြက္
ႏွစ္- သန္းေရႊအတြက္
သံုး-သန္းေရႊအတြက္ လို႔ပဲေျပာပါရေစေတာ့။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲထက္ပိုၿပီးအေလးထား ေဆာင္ရြက္ရမွာကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီျပဳေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္ပါ တယ္။
၂၀၁၀ ေ၀စု
၂၀၁၀ မွာစစ္တပ္က ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ေပးမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကို ဖြဲစည္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းထြက္ေနတယ္။ ဒီမိုက ေရစီအင္အားစုမ်ား ၾကားမွာစိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ တိုးပြားေနတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒါကိုထြက္ေပါက္တခုလို႔ တိုးတိုးတမ်ိဳးက်ယ္က်ယ္တမ်ိဳး ဆိုသလိုေျပာေနၾကတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကိုထြက္ေပါက္လို႔ေျပာၿပီး ၀င္ဖို႔တာစူေနၾကတယ္။ ဒီလူေတြထဲမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ ထားတဲ့တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕နဲ႔ ကိုယ္က်ိဳးရွာသူေတြလည္းပါတယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ ငၾကင္းငါးလိုဆူၿဖိဳးေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို စားပြဲတင္ၿပီးေျမးေခြးက ေ၀ခြဲေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေ၀စုအႀကီးအေသးကိုၾကည့္ရင္ သန္းေရႊက ဗိုက္သားကိုယူ မယ္။ တျခားကိုယ္က်ိဳးရွာ အဖြဲ႔ေတြကိုေ၀စုခြဲေပးမယ္။ ကုန္သည္ပြဲစားေတြနဲ႔ လုပ္စားနိင္ငံေရးသမားတခ်ိဳ႕က အတြက္ေ၀စုတစုရမယ္။ သူမ်ားေျမာက္ေပးလို႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မိတဲ့ ခပ္အအနိင္ငံေရးသမားေတြကေတာ့ ေထာင္မက်ရင္ ကံေကာင္းလို ့မွတ္ပါ။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္ နဲ ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အတြက္ကေတာ့ကေန႔အထိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုဘယ္လို သေဘာထားမလဲဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္း လင္းေျပာႏုိင္တဲ့ အေနထားမွာမရိွေသးဘူး။ တကယ့္ကိုေပၚလစီ အၾကပ္အတည္း (Policy Dilemma ) ျဖစ္ေနပံုရတယ္။ အေျခခံဥပေဒ ကိုျပန္လည္ျပင္ဆင္ေပးပါလို႔ပါလို႔ ေလသံခပ္ေလ်ာေလ်ာေျပာနိင္တဲ့ အေနထားကိုေရာက္ေနတယ္။၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၀င္မိရင္ ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ပုလင္းထဲထည့္ၿပီး ေရစံုေမွ်ာေပးလိုက္ရသလို ျဖစ္သြားမယ္။ ၂၀၁၀ ကို မ၀င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေဘးကတတ္ေယာင္ကား ႏိုင္ငံေရးသုေတသီေတြေျပာေနတဲ့ "ႏိုင္ငံေရးေဘးေရာက္မႈ'' ဆိုတာကို စိုးရိမ္ေနပံုရတယ္။ ဒီေတာ့ ၁၉၉၀ တုန္းက ဦးႏုလုပ္သလိုမ်ား လုပ္လာနိင္တယ္လို႔လဲ ယူဆနိင္တယ္။ (ဦးႏုက သူကိုယ္တိုင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ေတာ့ပဲ သူလူမ်ားကို ဒီၿငိမ္းနာမည္နဲ႔ ၀င္ေစခဲ့တယ္။ )
ခုလည္း ဒီခ်ဳပ္အေနနဲ႔မဟုတ္ဘူး။ ဒီခ်ဳပ္ထဲကေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ကို ခြဲထုတ္ၿပီးေရြးေကာက္ပြဲ ကံစမ္းမဲထိုးသလို ထိုးလာနိင္ျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီခ်ဳပ္အေနနဲ႔ကေတာ့ လက္ရိွအေနထား အတိုင္းရပ္ခံသြားေတာ့မဲ့ အေျခအေနမွာရိွပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆုတ္ကိုင္ရံုဆုတ္ကိုင္ အသက္သြင္းနိင္ေအာင္မႀကိဳးစား၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ေရးကိုေတာင္းဆို အေနထားတက္ ပိုမိုတိုးတက္တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြလုပ္ေဆာင္လာမဲ့ အေနထားမရိွေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ဒီအေျခအေနကိုက်ေရာက္ ေစတာကေတာ့.....
• ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးတင္ဦးက အထိန္းသိမ္းခံေနရတယ္။
• လက္ရိွအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ အလုပ္အမႈေဆာင္ေတြက အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္မႈ ၊ သူတို ့ေနရာကို လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အစားမထိုးၾကတာ။
• နအဖ က ေအာက္တန္းက်က် ဖိႏွိပ္ထားတာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။
အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားနဲ ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ
အပစ္ခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္ေဆာင္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚက်င့္သံုးတဲ့ ေပၚလစီကေတာ့ ေရလိုက္ ငါးလိုက္ ေပၚလစီ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။
• သူတို ့ဟာ ေရြးေကာက္ပြဲေပၚယံုၾကည္မႈမရိွဘူး။
• ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မျဖစ္မေနပါရမယ္လို႔ နအဖ က ဖိအားေပးလာရင္ ေရြးေကာက္ပြဲကိုတခ်ဳိ႕က ၀င္ၾကလိမ့္မယ္။ ပါတီနာမည္ေတြအ သစ္န႔ဲ၀င္တာမ်ိဳးေတြလည္း ရိွလာနိင္တယ္။
• သူတို႔ကို လက္နက္လမ္းစဥ္ကို အၿပီးတိုင္စြန္႔လႊတ္ဖို႔ ဖိအားေပးလာနိင္တယ္။
အဖြဲ႔ငယ္ေတြက လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို စြန္႔လႊတ္သြားလိမ့္မယ္။ အဖြဲ႔ႀကီးေတြအတြက္ေတာ့ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္စတင္ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးမွာေတာ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ ေတြအတြင္းမွာ ဆက္တိုက္သူ၊ ရာသက္ပန္လက္နက္ခ်မဲ့သူ၊ အနားယူသြားမဲ့သူေတြ နဲ႔ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနေအာင္ရိွမွာပါ။ ျပန္လည္တိုက္ပြဲ ဆင္လာမဲ့အေနထားကေတာ့ အနည္းတက အနည္းဆံုးပဲျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ေပၚမွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစု ေဒသေတြရဲ႕ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကိုေရာ လံုျခံဳေရးကိုပါဘာမွ သိသာတဲ့ေျပာင္းလဲတိုးတက္မႈ ေတြျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါ တယ္။
၂၀၁၀ မ်က္နာသစ္မ်ား
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ ပါတီေတြရိွတယ္။ ၀င္မယ့္ခါင္းေဆာင္ေတြရိွတယ္။ သူတို႔မွာ Transparency and Accountability ေတြရိွခဲ့တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ သူတို႔ကဘယ္သူေတြလည္း ဘာေတြလုပ္ခဲ့လဲဆိုတာကို လူထုကသိခြင့္ျမင္ခြင့္ ရိွခဲ့တယ္။ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘယ္ပါတီေတြ၀င္မွာလဲ၊ သူတို႔ကဘယ္သူေတြလဲ၊ သူတို႔ေပၚလစီေတြက ဘာလဲဆိုတာကိုခု ထိလူထုက မသိရေသးဘူးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကလဲ နအဖရဲ ့အကြက္ျဖစ္ပါတယ္။ ပါတီနဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လူထု ရင္းနွီးမိတ္ဆက္ခြင့္ကို ၾကာၾကာမေပးေလ ေကာင္းေလဆိုတာကို၊ ပူတင္လက္ထက္ ႐ုရွားေရြးေကာက္ပြဲမ်ား၊ မဟာသီယာလက္ထက္မေလးရွား ေရြးေကာက္ ပြဲမ်ား၊ ထိုင္းနိင္ငံ တပ္ဆင္လက္ထက္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ သင္ခန္းစာေတြက ရိွထားပါတယ္။
ေရြးေကာက္ပြဲေတြဆိုတာကလည္း လူသစ္ေတြထြက္ေပၚလာတတ္တဲ့ အစဥ္အလာကလဲ ရိွထားပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာထူး ျခားတာတခုကေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ေတြမွာပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြေနရာမွာ လူသစ္ေတြအစား ထိုးေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါကေတာ့မဟာ ၈၈ လႈပ္ရွားမႈႀကီးရဲ႕အရိွန္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕အရိွန္တို႔ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ လူထုက ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက လူထုကိုငရဲနဲ႔နိဗၺာန္မွာ ဘယ္လမ္းကိုသြားရမယ္ဆုိ တာကို မေရြးခ်ယ္ေပးနိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့လူထုက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ထြက္ေပါက္တခုျဖစ္လာနိင္မလားဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က ေတာ့ ၉၀ တုန္းကလို အားေကာင္းေကာင္းရိွမွာ မဟုတ္ေတာ့တာေသခ်ာေနၿပီ။ ၂၀၁၀ မွာေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မဲ့သူေတြဟာ မ်က္နာ သစ္ေတြျဖစ္လာနိင္ပါတယ္။ သူတို႔က ၁၉၉၀ တုန္းကမ်က္နာသစ္ေတြလို မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ကေတာ့ျပည္တြင္းရိွ ပညာတတ္ လူငယ္တခ်ဳိ႕နဲ ့ ကုန္သည္အသိုင္း၀ိုင္း တခ်ိုဳ ့ျဖစ္တယ္။ သူတို႔ေတြေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္မယ္။ လက္ရိွအေျခအေနေပၚမွာသူတို ့ရူျမင္ပံုက
• သူတို႔ကလက္ရိွျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့အေျခအေနေတြဟာ သန္းေရြစစ္အုပ္စုရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးညံဖ်င္းမႈေၾကာင့္လို႔ျမင္တယ္။
• လက္ရိွနိင္ငံေရးျပႆနာကို အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းနိင္တာက အာဏာကိုစစ္တပ္ကကိုင္ထား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔စီးပြားေရးကို ငါတို႔ကိုေပး ကိုင္မယ္။
• ဒီမိုကေရစီ တျဖည္းျဖည္းေတာ့ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတဲ့ေပၚလစီ။
ဒီလူေတြက လူေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ သန္းေရြမေကာင္းဘူး၊ ဒီခ်ဳပ္ကလည္း အရည္အခ်င္းမရိွဘူးလို႔ ေျပာေလ့ရိွၾကတယ္။ သန္းေရြနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေတာ့ရနိင္သမ်ွ အခြင့္အေရးေတြကိုေတာင္းယူေလ့ရိွၾကသူေတြပါ။ ေဒၚစုကိုေတာ့တခါမွ ေတြ႔ဖို႔မႀကိဳးစား၊ လႊတ္ေပးပါလို႔မေတာင္းဆို၊ နအဖရဲ ့လူအခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈနဲ႔ လာဘ္စားမႈေတြအေပၚမွာ တုံနိဘာေ၀၊ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ ေလသံေတာင္မဟဘူး သူေတြပါ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚမွာ ဖင္တႂကြႂကြအျဖစ္ဆံုးကသူတို ့ျဖစ္ေနတာေတာ့ ဆိုးတာပဲ။
သန္းေရႊေခါင္းမာဂိုဏ္းရဲ႕အၾကံ
သန္းေရႊေခါင္မာဂိုဏ္းရဲ႕ အျမင္က ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ အၾကပ္အတည္းဟာ တရား၀င္မႈ ( Legitimate Crisis ) လို႔ယူဆၾကတယ္။ စစ္တပ္အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကို တရား၀င္ရယူနိင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းတဲ့အေနနဲ႔ အေျခခံဥပေဒကိုအသက္သြင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ကေတာ့ တရား၀င္ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ အာဏာရတဲ့ပံုစံကို ဖန္တီးဖို႔လိုလာပါတယ္။ စစ္တပ္ကို ႀကိဳးကိုင္ျခယ္လွယ္ေနတာ သန္းေရႊ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီေန ့နအဖေျပာေနတဲ ့ လမ္းျပေျမပံု ၇ ဆင့္ဆိုတာေတြဟာ သန္းေရႊရဲ႕အၾကံေတြသာျဖစ္တယ္။ ဒီေန႔ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ပတ္သက္ ၿပီး သန္းေရႊ လုပ္မွာကေတာ့.....
၁- သူဟာ တပ္ထဲမွာတပ္ခ်ဳပ္ႀကီးရာထူးကိုဆက္ယူထားမယ္။
၂- ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလုပ္ေပးမယ္။ ( သူကိုယ္တိုင္ကေတာ ့ ယူနီေဖါင္းခၽြတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္မွာ မဟုတ္ဘူး။ )
၃- စစ္တပ္က ပါတီတခုကိုဖြဲ႔ေပးမယ္။ ဒီပါတီကိုယ္စားလွယ္ေတြအျဖစ္ လက္ရိွအစိုးရထဲက ၀န္ႀကီးတခ်ဳိ႕နဲ႔ စစ္တပ္ထဲကတခ်ဳိ႕ကိုေရြး ေကာက္ပြဲ၀င္ေစမယ္၊ ( ပါတီနာမည္ေတာင္မွန္းလို႔ရေသးရဲ႕။ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးတို႔၊ တုိင္းရင္းသားညီညြတ္ေရး စတဲ့စာလံုးေတြပါတဲ့ နာမည္မ်ိဳး ေတြပါပါလိမ့္မယ္။ )
၄- အရပ္သားေတြထဲ ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲေပး၀င္မယ္။
၅- စစ္ဗိုလ္ထဲကေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး အထက္အမိန္႔နဲ႔ ယူနီေဖါင္းခၽြတ္ခိုင္းၿပီး ပုလိပ္ဖက္၊ မ၀တ ဖက္ေတြစတဲ့အေရးမပါတဲ့ ေနရာေတြကိုအ စားထိုးမယ္။ သူတို ့က ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ မဲဆြယ္တာေတြ လုပ္ေပးရဦးမယ္။
၆- အပစ္အခပ္ရပ္စဲထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြကို လက္နက္ကိုင္ လမ္းစဥ္ကို အၿပီးတိုင္စြန္ ့ခိုင္းမယ္။ လူမ်ိဳးစုေတြထဲက တခ်ဳိ႕ ခါင္းေဆာင္ေတြက ဘာညာကီြကြ နာမည္ေတြနဲ ့ေရြးေကာက္ပြဲကို၀င္လာၾကလိမ့္မယ္။
၇-ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စစ္တပ္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳတဲ့ပါတီကို အနိင္ရေစမယ္။
၈- ယူနီေဖါင္းခၽြတ္မ်ား၊ နိင္ငံေရးလူျပက္မ်ားေတြနဲ႔ ေညာင္ေစးက်ေအာင္ ေရာသမေမြၿပီးတဲ့အခါမွာ အတုအေယာင္လႊတ္ေတာ္ေခၚ ႐ုပ္ ေသးအစိုးရကိုဖြဲ ့စည္းေစမယ္။
၉- ၿပီးတဲ့အခါမွာ ေတာ့ သူက ၂၀၀၉ ခုနစ္အေျခခံဥပေဒအရ နိင္ငံေတာ္သမၼတဟာ တပ္မေတာ္အႀကီးအကဲ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့မူနဲ႔ သူဟာ ႐ုပ္ေသးဆရာႀကီးအျဖစ္ နဲ ့ အစိုးရအဖြဲ ့ေရာ စစ္တပ္ကိုပါ ႀကိဳးကိုင္နိင္ဖို ့ႀကိဳးပမ္းမႈမွ်သာတည္း။
၂၀၁၀ နဲ ့ ဒီမိုကေရစီမရနိင္
ဆရာႀကီး ဦး၀င္းတင္ေျပာသလို ၂၀၁၀ လမ္းကိုလိုက္ရင္ ငရဲပဲေရာက္မယ္ဆိုသလိုပဲ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ကိုယ့္ဖက္က ႏိုင္ေျခမရိွ ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုတာကေတာ့ရွင္းတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြေထာင္ထဲမွာ၊ ေအာက္ေျခကလႈပ္လို႔မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့စစ္တပ္ က လက္ကိုင္ဒုတ္ပါတီ ႏိုင္မယ္။ ဒီေတာ့သူတို႔ဟာ တရား၀င္မႈရသြားၿပီ။ ငါတို႔ေတာ့သြားပါၿပီလို႔ ယူဆခ်င္သူေတြရိွတယ္။ ဒါဆိုမွားမယ္။ အေျဖက စစ္တပ္က ခုလည္းႏိုင္ေနတာပဲမဟုတ္လား။ ခုလည္းနိင္ငံေတာ္အာဏာ သံုးရပ္စလံုးကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတာပဲမဟုတ္လား။ သူတို႔ကႏိုင္လိုက္လို႔ ဥံဳဖြဆိုၿပီး အရာခပ္သိမ္း တိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈေတြျဖစ္မလာပါဘူး။ ႏိုင္ငံတကာက ေထာက္ခံမႈေတြရလာဖို႔ကေတာ့ အတြက္စံႏႈန္းေတြရိွပါတယ္။
• ေရြးေကာက္ပြဲဟာ တရားမွ်တမႈရိွရဲ ့လား
• လူအခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္ခံရမႈေတြဘယ္ေလာက္ တိုးတက္လာသလဲ။
• ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လြတ္ၿပီလား
• စီးပြားေရးတိုးတက္မႈေတြဘယ္ေလာက္အထိရိွလာသလဲ
စတဲ့စံႏႈန္းေတြကို ျပည့္မီေအာင္ ၂၀၁၀ မွာဘာမွမပါလာဘူး။ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ဘာမွျပ႒ာန္းမထားဘူး။ စစ္တပ္ကႏိုင္ၿပီလို႔ ႏိုင္ငံ တကာကေထာက္ခံလိုက္ၿပီလို ့က်ေနာ္လံုး၀မယံုပါဘူး။
က်ေနာ္တို ့ဘာလုပ္ၾကမလဲ
က်ေနာ္တို႔လုပ္ရမွာကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုျပတ္ျပတ္သားသား သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ စီးပြားေရးမွာတင္မျမင္ရတဲ့ လက္ ရိွေနတာမဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း မျမင္ရတဲ့ လိႈင္းလံုးႀကီးရိွေနတတ္ပါတယ္။ မင္းကိုႏိုင္နဲ႔ ၈၈ ေက်ာင္းသားေတြ ဓါတ္ဆီေစ်းက်ဖို႔ ခ်ီတက္ဆႏၵျပၾကေတာ့ သံဃာလႈပ္ရွားမႈႀကီးျဖစ္လာမယ္လို႔ မတြက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ သံဃာလႈပ္ရွားမႈႀကီးကို နအဖက ႏွိမ္နင္းလိုက္ေတာ့ နာဂစ္ မုန္တိုင္းႀကီးျဖစ္လာမယ္လို႔ ဘယ္သူကမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ၾကဘူး။ နအဖကို ပြဲသိမ္းေစတဲ့လိႈင္းလံုးႀကီးေတြပါ။ က်ေနာ္တို႔လက္ဦးမႈ ကင္းမဲ့ခဲ့တယ္။
ဒီတခါလည္း ဧရာမလိႈင္းလံုးႀကီးကလာေနပါၿပီ။ လိႈင္းလံုးႀကီးကေတာ့ စီးပြားေရးပ်က္ကပ္လိႈင္းလံုးႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္နယူး ေယာက္ၿမိဳ႕က စေတာ့ရွယ္ရွာေစ်းကြက္ ပ်က္ရာကစလိုက္တဲ့ ေငြေၾကးအၾကပ္ရိုက္မႈကတကမၻာလံုးကို အျပင္းထန္ရိုက္ခတ္လိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိႈင္းကအေမရိကန္ကိုလည္း မညႇာသလို တ႐ုတ္ကိုလည္းအလြတ္မေပးပါဘူး။ အေမရိကန္ေစ်းကြက္ကိုေရာ၊ တ႐ုတ္ ေစ်းကြက္ကိုလည္း မညႇာပါဘူး။ အေမရိကန္ေစ်းကြက္၀ယ္လိုအား က်ဆင္းမယ္။ တ႐ုတ္ျပည္မွာစက္ရံုေတြ ထုတ္လုပ္မႈက်ဆင္းလာ ႏိုင္တယ္။ ျမန္မာျပည္လို ကုန္ၾကမ္းပို႔စားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ကုန္ၾကမ္းေတြ (သစ္၊ဆန္၊ ပဲ၊ ေရနံ၊ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔) ဒလေဟာေစ်းက် ဆင္းလာတာေတြ ျဖစ္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ရလဒ္ကေတာ့အာရွမွာ အလုပ္လက္မဲ့ျပသာနာက နိင္ငံေရးမတည္မၿငိမ္မႈေတြ အဆက္မ ျပတ္ျဖစ္လာမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စစ္တပ္ကနိင္ျခင္းမနိင္ျခင္းကို က်ေနာ္စိတ္မ၀င္စားပါဘူး။ စိတ္၀င္စားတာကေတာ့ မဟာစီးပြားပ်က္ကပ္ အတြက္ နအဖ မွာ ဘာအစီစဥ္မွာ မရိွဘူးျဖစ္ေနျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ နပိုလီယံေျပာခဲ့သလိုပဲ စစ္တပ္က အစာအိမ္နဲ႔ခ်ီတက္တာဆိုတာကို ဒီေန႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြေမ့ေနပါတယ္။ နအဖ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သိန္းစိန္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာအလုပ္အကိုင္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အလုပ္သ မားေတြျပန္လာနိင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အလုပ္ေတြေပါတာေသခ်ာတယ္။ ဒါေပမဲ့အလုပ္ထက္ပိုေပါတာကေတာ့ လုပ္အားချဖစ္ေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တေနကုန္လုပ္လုိ႔ ထမင္းတနပ္ဖိုး မရတဲ့လုပ္ချဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ သိန္းစိန္ေျပာသလို႔ အလုပ္သမားေတြျပန္လာမွာပါ။ ရိုးရိုးလာမွာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ သူေခါင္းကိုရိုက္ခြဲဖို႔ ေပါက္တူးေတြ၊ တူးရြင္းေတြကိုင္ၿပီးျပန္လာခဲ့ေတာ့မွာ မေ၀းေတာ့ဘူးလို႔ဆိုပါရေစ ေတာ့။
မျမင္ရတဲ့ လိႈင္းႀကီးလံုးႀကီးက ပစိဖတ္သမုဒၵရာကိုျဖတ္ၿပီး ျမန္မာျပည္ကိုဦးတည္ေနပါၿပီ။ ဒီလိႈင္းႀကီးႂကြလာမယ္။ ဒီလိႈင္းႀကီးကိုပစ္ မွတ္ကိုထိေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ဦးတည္ေပးရမယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို လံုး၀မဲမေပးၾကနဲ႔အိမ္ထဲက အိမ္ျပင္မထြက္ၾကဖို႔ က်ေနာ္တို႔ လႈံ႕ေဆာ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၁၀ေရြးေကာက္ပြဲဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ထြက္ေပါက္မဟုတ္။ ထြက္ေပါက္အမွန္ကေတာ့ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ကိုၿဖိဳခ်ၿပီး ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈဆိုတဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈအတြက္ က်ေနာ္တို႔ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးပမ္းၾကရမယ္။
မိုးသီးဇြန္
(ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈)
လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကစို႔ E Book မွ
အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ လက္ငင္းေတာင္းဆုိခ်က္
ေက်ာ္ဗလ
၁၅ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၉
ဒီလပုိင္းေတြအတြင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးေလာကကုိ ဂယက္ထသြားေစတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေလးေတြ အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေပၚေနခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိရမလုိပါပဲ။ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္၀က္ဘ္ကေန လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္ ခရီးစဥ္အထိေပါ့။ တခ်ိန္တည္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ Sanction နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊထံေပးစာ၊ ဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဆြးေႏြးမႈ၊ စီအီးစီအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔ဆုံခြင့္၊ ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္အဖြဲ႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးမႈ … စတဲ့လႈပ္ရွားမႈ ေတြဟာလည္း ရွိေနခဲ့တယ္။ ခုေနာက္ဆုံး တုိင္းျပည္ရဲ႕ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း အတြက္ နအဖနဲ႔ ပူးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး ခြင့္ေပးဖုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေမတၱာရပ္ခံစာ ေပးပုိ႔လုိက္တယ္လုိ႔ မီဒီယာေတြက ဆုိျပန္ပါတယ္။ ဒီသတင္း မီဒီယာေတြထဲ ပါလာခ်ိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေပးစာမိတၱဴကုိ စီအီးစီအေနနဲ႔ လက္ခံေဆြးေႏြးရျခင္း မရွိၾကေသးပါဘူး။
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နအဖျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ ေရေႏွာက္ ငါးေျခာက္လုိက္တဲ့ လွန္႔လုံးေတြေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုေတြ အတြင္းမွာ ‘အခ်က္မသိေတာ့ သမက္သူခုိးထင္’ ဆုိတာလုိ ယုံထင္ေၾကာင္ထင္ အျမင္ေတြ ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ နအဖနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကေတာ့မယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လႊတ္ေပးၿပီး Sanction ကုိလည္း ႐ုပ္သိမ္းၾကေတာ့မယ္္၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီလည္း ပါ၀င္ေတာ့မယ္ … စတဲ့ ထင္ေယာင္ထင္မွား စကားမ်ားစြာ ၾကားလာခဲ့ၾကရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေပးစာဆုိတာ ဗိုလ္သန္းေရႊဆီကုိ သီးသန္႔လိပ္မူထားတဲ့ တဦးခ်င္း ပုဂၢိဳလ္ေရး ေမတၱာရပ္ခံစာ မဟုတ္ပါဘူး။ Sanction ျပႆနာေျဖရွင္းေရးအတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲ အေၾကာင္းၾကား အသိေပးစာ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာထဲမွာ အဓိကတင္ျပထားတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ (၂) ရပ္ ရွိပါတယ္။
၁။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီကုိ ျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ရရွိေရး။
၂။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ေကာင္းရာေကာင္းက်ဳိးအလို႔ငွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ရေရးတုုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမကိစၥျဖစ္တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီကုိ ျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္းဆုိတယ္ ဆုိတာ အလုပ္မရွိဘဲ ေၾကာင္ေရခ်ဳိးေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အာဆီယံထိပ္သီး အစည္းအေ၀း အတြင္း မီဒီယာဆရာမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံရာမွာ နအဖရဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ဆုိသူက ‘တကယ္လုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကသာ ပါတီစည္း႐ုံးေရး တခုတည္းကုိသာ အာ႐ုံစုိက္လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ျပန္လႊတ္ေပးေရးဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္’ လုိ႔ ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။
ဒီသေဘာထားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး မလြဲမေသြေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနတဲ့ ပါတီျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းေရး လုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမိအရ ေတာင္းဆုိလုိက္ပုံရပါတယ္။ ဒီလုိပါတီစည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိရာ မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကိစၥ (၂) ရပ္ကုိ အေလးထားတင္ျပခဲ့ပါတယ္။ တခုက ပါတီဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊ၊ အတြင္းေရးမႉး ဦးလြင္နဲ႔ စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ ဦးလြန္းတင္တုိ႔ကုိ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳခြင့္ေပးဖုိ႔ပါ။ ဆုိလုိတာကေတာ့ အသက္ (၉၀) တန္းတုိင္သည္အထိ ပါတီတာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကၿပီး အရြယ္နဲ႔က်န္းမာေရးအရ အနားေပးသင့္ၿပီျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး (၃) ဦးကုိ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳလုိတဲ့ဆႏၵ ျဖစ္ပုံရပါတယ္။
ေနာက္ကိစၥတခုကေတာ့ ပါတီျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းေရးအတြက္ အၿမဲတမ္း စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ေတြႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ရဖုိ႔ပါ။ ဒီအထဲမွာ မူလစီအီးစီလက္က်န္ (၄) ဦး၊ ဦး၀င္းတင္၊ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ တုိးခ်ဲ႕ (၂) ဦးနဲ႔ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးတုိ႔ ပါ၀င္ႏုိင္ပါတယ္။ လက္ေထာက္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္ရဲ႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္အရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ စီအီးစီတုိ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ေပးရာမွာ ဦးတင္ဦးကုိ ပါ၀င္္ခြင့္မေပးခဲ့လုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးတင္ဦးကုိ စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ထဲမွာ မျဖစ္မေန ပါ၀င္ေစပါလိမ့္မယ္။ အာဆီယံမွာ ဦးသိန္းစိန္ ေျပာတဲ့ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေတာ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားပါၿပီ’ ဆိုုတဲ့ မွတ္ခ်က္ဟာ ဟန္ပန္သေဘာထားအေနနဲ႔ မွန္ေကာင္းမွန္ႏုိင္ပါတယ္။ မူအရေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဒီေန႔အထိ ရွင္းလင္းျပတ္သားဆဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအေၾကာင္းအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ‘တုိင္းျပည္ရဲ႕ေကာင္းရာေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳေရး ေတာင္းဆုိခ်က္’ ဆုိတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ရဲ၀ံ့စြာကမ္းလွမ္းလုိက္တဲ့ လက္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ ရဲ၀ံ့၊ ျပည့္၀စြာ ကမ္းလွမ္းလုိက္တဲ့ ေရႊလက္ကုိ ႐ုိင္းပ်ၾကမ္းတမ္းစြာ ခါခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာ အမ်ဳိးသားအေထြေထြပ်က္သုဥ္းေရးဆီကုိ မုခ် ဦးတည္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုေတာ့ ေရွ႕မတုိး၊ ေနာက္မဆုတ္သာနဲ႔ ေသာင္မတင္ေရမက် ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာ အေျဖရွာေရးအတြက္ ေသာ့ခ်က္ဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမဟုတ္ဘဲ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္မႈ တည္ေဆာက္ႏုိင္ေရး ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ဖုိ႔ ပထမဆုံးလွမ္းရမယ့္ ေျခလွမ္းဟာ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး Dialogue သာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ အခ်ိန္မီ ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ၾကားပြဲစားေတြ ထားမေနဘဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊတုိ႔လုိ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္သူခ်င္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ စကားေျပာလုိက္ၾကတာ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းပါပဲ။
Dialogue လုပ္ၾကၿပီဆုိရင္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ႔ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းအေပးအယူရွိမႈ စတဲ့ အေျခခံသေဘာထားေတြ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မွာ ရွိၾကဖုိ႔လုိပါလိမ့္မယ္။ ဒီသေဘာထားအေျခခံေပၚမွာ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘာေတြေတာင္းဆုိၿပီး ဘာေတြ လုိက္ေလ်ာမွာလဲဆုိတဲ့ အေပးအယူကိစၥဟာ အခရာက်သလုိ ဘယ္ေလာက္ေတာင္းဆုိၿပီး ဘယ္ေလာက္ လုိက္ေလ်ာမွာလဲဆုိတဲ့ အတုိင္းအတာကိစၥကလည္း အေရးပါႏုိင္ပါတယ္။ Dialogue မလုပ္ခင္မွာ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အျမင္သေဘာထားေတြ ရွင္းလင္းထားဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ စီအီးစီအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔ဆုံညႇိႏႈိင္းခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိခဲ့တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းေစခ်င္သူေတြအေနနဲ႔ သမာသမတ္ က်စြာ ဘက္မလုိက္ဘဲ ေျပာၾကစတမ္းဆုိရင္ ‘သူမသာ ကုိယ္မနာ’ သေဘာထားနဲ႔ ႐ုိးသားစြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိတဲ့သေဘာထား အမွန္သာရွိၾကရင္ မေအာင္ျမင္ႏုိင္စရာ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ‘ငါ့စကား ႏြားရ’ သေဘာထားနဲ႔ အထက္စီးကေန ‘က်ားက်ားမီးယပ္’ ပဲ လုပ္ေနၾကရင္ေတာ့ အဆင္မေျပႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္တမ္း နအဖနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီတုိ႔ အေပးအယူညႇိႏႈိင္းလုပ္ၾကရမယ့္ အရင္းခံျပႆနာဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ မဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒနဲ႔ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ပါ။ သေဘာထားအၾကား ကြာဟခ်က္ေတြ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းယူၾကဖုိ႔ပါ။ တကယ္ေတာ့ နအဖရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဆုိတာကုိ ျပည္သူ (၉၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံထားတာျဖစ္သလုိ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဆုိတာကလည္း ျပည္သူ (၈၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံမဲေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံျပႆနာကုိ သုံးသပ္ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းဖုိ႔ လိုအပ္သလုိ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ရလဒ္ကုိလည္း တစုံတရာ အသိအမွတ္ျပဳေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းၾကဖုိ႔ မုခ်လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီႏုိင္ငံေရး ဆက္ထုံးကုိ ေျပလည္ေအာင္ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြး၊ အေပးအယူလုပ္ႏုိင္ၾကၿပီဆုိရင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ ေအာင္ျမင္ပါလိမ့္မယ္။
နအဖမွာ တကယ္တမ္း အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးစိတ္ဓာတ္နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး သေဘာထားရွိ႐ုိးမွန္ရင္ ဒီဆက္ထုံးကုိ ေျဖဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳထားတဲ့ ‘လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားျပဳေကာ္မတီ’ ဆုိတာ ရွိထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ နအဖအေနျဖင့္ ဒီလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီကုိ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ ျပန္လည္သုံးသပ္ညႇိႏႈိင္းေရးအတြက္ စီစဥ္္ေဆာင္ရြက္ေပးလုိ႔ရပါတယ္။ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္က ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ဆႏၵသေဘာထားမပါဘဲ ဇြတ္အဓမၼ အတည္ျပဳထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ ေရႊပန္းကန္လုိ သေဘာထားၿပီး တျပားသားမွ အပြန္းအပဲ့မခံဘူးလုိ႔ ပုိင္းျဖတ္ထားရင္ေတာ့ ဘယ္ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမွ ေျဖရွင္းလုိ႔ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေျဖရွင္းလုိ႔မရတဲ့အျပင္ အေျခအေနေတြသာ ပုိမုိဆုိး၀ါး႐ႈပ္ေထြး ျပင္းထန္လာစရာရွိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကုိးကန္႔ေဒသျပႆနာဆုိတာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံက ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့ အ႐ႈပ္အထုပ္ေတြရဲ႕ ပြဲဦးထြက္ စံနမူနာတရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆက္တြဲ ပါလာမယ့္ ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာကလည္း တန္းစီေစာင့္ေနပါၿပီ။ ျပည္တြင္းစစ္ သံသရာ ျပန္လည္ေစမည့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္တုိက္ခုိက္ေရးကုိ ေရွာင္ရွားခ်င္ရင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ရပါလိမ့္မယ္္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး တည္ေဆာက္ခ်င္ရင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကုိ သုံးသပ္ျပင္ဆင္ ရပါလိမ့္မယ္္။ ဒါဟာ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဖြဲ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသီးသီးက လုိလားေနၾကတဲ့ လက္ငင္း ေတာင္းဆုိခ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
http://www.khitpyaingnews.org/articles/Dec09/151209.php
ေက်ာ္ဗလ
၁၅ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၉
ဒီလပုိင္းေတြအတြင္းမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံေရးေလာကကုိ ဂယက္ထသြားေစတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေလးေတြ အဆက္မျပတ္ ျဖစ္ေပၚေနခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိရမလုိပါပဲ။ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္၀က္ဘ္ကေန လက္ေထာက္ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္ ခရီးစဥ္အထိေပါ့။ တခ်ိန္တည္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ Sanction နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဗိုလ္သန္းေရႊထံေပးစာ၊ ဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဆြးေႏြးမႈ၊ စီအီးစီအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔ဆုံခြင့္၊ ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္အဖြဲ႔နဲ႔ ေဆြးေႏြးမႈ … စတဲ့လႈပ္ရွားမႈ ေတြဟာလည္း ရွိေနခဲ့တယ္။ ခုေနာက္ဆုံး တုိင္းျပည္ရဲ႕ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း အတြက္ နအဖနဲ႔ ပူးေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြး ခြင့္ေပးဖုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေမတၱာရပ္ခံစာ ေပးပုိ႔လုိက္တယ္လုိ႔ မီဒီယာေတြက ဆုိျပန္ပါတယ္။ ဒီသတင္း မီဒီယာေတြထဲ ပါလာခ်ိန္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေပးစာမိတၱဴကုိ စီအီးစီအေနနဲ႔ လက္ခံေဆြးေႏြးရျခင္း မရွိၾကေသးပါဘူး။
ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နအဖျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ ေရေႏွာက္ ငါးေျခာက္လုိက္တဲ့ လွန္႔လုံးေတြေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုေတြ အတြင္းမွာ ‘အခ်က္မသိေတာ့ သမက္သူခုိးထင္’ ဆုိတာလုိ ယုံထင္ေၾကာင္ထင္ အျမင္ေတြ ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ နအဖနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကေတာ့မယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လႊတ္ေပးၿပီး Sanction ကုိလည္း ႐ုပ္သိမ္းၾကေတာ့မယ္္၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီလည္း ပါ၀င္ေတာ့မယ္ … စတဲ့ ထင္ေယာင္ထင္မွား စကားမ်ားစြာ ၾကားလာခဲ့ၾကရပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေပးစာဆုိတာ ဗိုလ္သန္းေရႊဆီကုိ သီးသန္႔လိပ္မူထားတဲ့ တဦးခ်င္း ပုဂၢိဳလ္ေရး ေမတၱာရပ္ခံစာ မဟုတ္ပါဘူး။ Sanction ျပႆနာေျဖရွင္းေရးအတြက္ ေနာက္ဆက္တြဲ အေၾကာင္းၾကား အသိေပးစာ သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာထဲမွာ အဓိကတင္ျပထားတဲ့ အေၾကာင္းအခ်က္ (၂) ရပ္ ရွိပါတယ္။
၁။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီကုိ ျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ရရွိေရး။
၂။ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ေကာင္းရာေကာင္းက်ဳိးအလို႔ငွာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ရေရးတုုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမကိစၥျဖစ္တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီကုိ ျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္းဆုိတယ္ ဆုိတာ အလုပ္မရွိဘဲ ေၾကာင္ေရခ်ဳိးေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အာဆီယံထိပ္သီး အစည္းအေ၀း အတြင္း မီဒီယာဆရာမ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံရာမွာ နအဖရဲ႕ ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ဆုိသူက ‘တကယ္လုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကသာ ပါတီစည္း႐ုံးေရး တခုတည္းကုိသာ အာ႐ုံစုိက္လုပ္ေဆာင္ဖုိ႔ သေဘာတူတယ္ဆုိရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ျပန္လႊတ္ေပးေရးဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္’ လုိ႔ ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။
ဒီသေဘာထားကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး မလြဲမေသြေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနတဲ့ ပါတီျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းေရး လုပ္ပုိင္ခြင့္ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က အမိအရ ေတာင္းဆုိလုိက္ပုံရပါတယ္။ ဒီလုိပါတီစည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိရာ မွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကိစၥ (၂) ရပ္ကုိ အေလးထားတင္ျပခဲ့ပါတယ္။ တခုက ပါတီဥကၠ႒ ဦးေအာင္ေရႊ၊ အတြင္းေရးမႉး ဦးလြင္နဲ႔ စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ ဦးလြန္းတင္တုိ႔ကုိ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳခြင့္ေပးဖုိ႔ပါ။ ဆုိလုိတာကေတာ့ အသက္ (၉၀) တန္းတုိင္သည္အထိ ပါတီတာ၀န္ကုိ ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကၿပီး အရြယ္နဲ႔က်န္းမာေရးအရ အနားေပးသင့္ၿပီျဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး (၃) ဦးကုိ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳလုိတဲ့ဆႏၵ ျဖစ္ပုံရပါတယ္။
ေနာက္ကိစၥတခုကေတာ့ ပါတီျပန္လည္စည္း႐ုံးဖြဲ႔စည္းေရးအတြက္ အၿမဲတမ္း စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ေတြႏွင့္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ရဖုိ႔ပါ။ ဒီအထဲမွာ မူလစီအီးစီလက္က်န္ (၄) ဦး၊ ဦး၀င္းတင္၊ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ တုိးခ်ဲ႕ (၂) ဦးနဲ႔ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးတုိ႔ ပါ၀င္ႏုိင္ပါတယ္။ လက္ေထာက္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္ရဲ႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္အရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ စီအီးစီတုိ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ေပးရာမွာ ဦးတင္ဦးကုိ ပါ၀င္္ခြင့္မေပးခဲ့လုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးတင္ဦးကုိ စီအီးစီအဖြဲ႔၀င္ထဲမွာ မျဖစ္မေန ပါ၀င္ေစပါလိမ့္မယ္။ အာဆီယံမွာ ဦးသိန္းစိန္ ေျပာတဲ့ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေတာ္ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားပါၿပီ’ ဆိုုတဲ့ မွတ္ခ်က္ဟာ ဟန္ပန္သေဘာထားအေနနဲ႔ မွန္ေကာင္းမွန္ႏုိင္ပါတယ္။ မူအရေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဒီေန႔အထိ ရွင္းလင္းျပတ္သားဆဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအေၾကာင္းအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ‘တုိင္းျပည္ရဲ႕ေကာင္းရာေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ဖုိ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳေရး ေတာင္းဆုိခ်က္’ ဆုိတာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ရဲ၀ံ့စြာကမ္းလွမ္းလုိက္တဲ့ လက္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ ရဲ၀ံ့၊ ျပည့္၀စြာ ကမ္းလွမ္းလုိက္တဲ့ ေရႊလက္ကုိ ႐ုိင္းပ်ၾကမ္းတမ္းစြာ ခါခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာ အမ်ဳိးသားအေထြေထြပ်က္သုဥ္းေရးဆီကုိ မုခ် ဦးတည္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုေတာ့ ေရွ႕မတုိး၊ ေနာက္မဆုတ္သာနဲ႔ ေသာင္မတင္ေရမက် ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာ အေျဖရွာေရးအတြက္ ေသာ့ခ်က္ဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမဟုတ္ဘဲ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္မႈ တည္ေဆာက္ႏုိင္ေရး ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ဖုိ႔ ပထမဆုံးလွမ္းရမယ့္ ေျခလွမ္းဟာ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး Dialogue သာျဖစ္ပါတယ္။ အခုလုိ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာေတြ အခ်ိန္မီ ေျဖရွင္းႏုိင္ဖုိ႔ အေရးတႀကီး လုိအပ္ေနခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ၾကားပြဲစားေတြ ထားမေနဘဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊတုိ႔လုိ အဆုံးအျဖတ္ေပးႏုိင္သူခ်င္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ စကားေျပာလုိက္ၾကတာ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းပါပဲ။
Dialogue လုပ္ၾကၿပီဆုိရင္ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ စိတ္ရွည္သည္းခံမႈနဲ႔ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းအေပးအယူရွိမႈ စတဲ့ အေျခခံသေဘာထားေတြ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္မွာ ရွိၾကဖုိ႔လုိပါလိမ့္မယ္။ ဒီသေဘာထားအေျခခံေပၚမွာ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဘာေတြေတာင္းဆုိၿပီး ဘာေတြ လုိက္ေလ်ာမွာလဲဆုိတဲ့ အေပးအယူကိစၥဟာ အခရာက်သလုိ ဘယ္ေလာက္ေတာင္းဆုိၿပီး ဘယ္ေလာက္ လုိက္ေလ်ာမွာလဲဆုိတဲ့ အတုိင္းအတာကိစၥကလည္း အေရးပါႏုိင္ပါတယ္။ Dialogue မလုပ္ခင္မွာ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အျမင္သေဘာထားေတြ ရွင္းလင္းထားဖုိ႔လည္း လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ စီအီးစီအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔ဆုံညႇိႏႈိင္းခြင့္ကုိ ေတာင္းဆုိခဲ့တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းေစခ်င္သူေတြအေနနဲ႔ သမာသမတ္ က်စြာ ဘက္မလုိက္ဘဲ ေျပာၾကစတမ္းဆုိရင္ ‘သူမသာ ကုိယ္မနာ’ သေဘာထားနဲ႔ ႐ုိးသားစြာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိတဲ့သေဘာထား အမွန္သာရွိၾကရင္ မေအာင္ျမင္ႏုိင္စရာ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ‘ငါ့စကား ႏြားရ’ သေဘာထားနဲ႔ အထက္စီးကေန ‘က်ားက်ားမီးယပ္’ ပဲ လုပ္ေနၾကရင္ေတာ့ အဆင္မေျပႏုိင္ပါဘူး။ တကယ္တမ္း နအဖနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီတုိ႔ အေပးအယူညႇိႏႈိင္းလုပ္ၾကရမယ့္ အရင္းခံျပႆနာဟာ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ မဟုတ္ပါဘူး။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒနဲ႔ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ပါ။ သေဘာထားအၾကား ကြာဟခ်က္ေတြ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းယူၾကဖုိ႔ပါ။ တကယ္ေတာ့ နအဖရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဆုိတာကုိ ျပည္သူ (၉၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံထားတာျဖစ္သလုိ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ဆုိတာကလည္း ျပည္သူ (၈၀) ရာခုိင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံမဲေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံျပႆနာကုိ သုံးသပ္ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းဖုိ႔ လိုအပ္သလုိ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ရလဒ္ကုိလည္း တစုံတရာ အသိအမွတ္ျပဳေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းၾကဖုိ႔ မုခ်လုိအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီႏုိင္ငံေရး ဆက္ထုံးကုိ ေျပလည္ေအာင္ ညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြး၊ အေပးအယူလုပ္ႏုိင္ၾကၿပီဆုိရင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္ ေအာင္ျမင္ပါလိမ့္မယ္။
နအဖမွာ တကယ္တမ္း အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးစိတ္ဓာတ္နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး သေဘာထားရွိ႐ုိးမွန္ရင္ ဒီဆက္ထုံးကုိ ေျဖဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ရလဒ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳထားတဲ့ ‘လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားျပဳေကာ္မတီ’ ဆုိတာ ရွိထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ နအဖအေနျဖင့္ ဒီလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီကုိ အသိအမွတ္ျပဳၿပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ ျပန္လည္သုံးသပ္ညႇိႏႈိင္းေရးအတြက္ စီစဥ္္ေဆာင္ရြက္ေပးလုိ႔ရပါတယ္။ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္က ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ ဆႏၵသေဘာထားမပါဘဲ ဇြတ္အဓမၼ အတည္ျပဳထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ ေရႊပန္းကန္လုိ သေဘာထားၿပီး တျပားသားမွ အပြန္းအပဲ့မခံဘူးလုိ႔ ပုိင္းျဖတ္ထားရင္ေတာ့ ဘယ္ႏုိင္ငံေရးျပႆနာမွ ေျဖရွင္းလုိ႔ရမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေျဖရွင္းလုိ႔မရတဲ့အျပင္ အေျခအေနေတြသာ ပုိမုိဆုိး၀ါး႐ႈပ္ေထြး ျပင္းထန္လာစရာရွိပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကုိးကန္႔ေဒသျပႆနာဆုိတာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံက ေမြးထုတ္ေပးလုိက္တဲ့ အ႐ႈပ္အထုပ္ေတြရဲ႕ ပြဲဦးထြက္ စံနမူနာတရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆက္တြဲ ပါလာမယ့္ ျပႆနာေပါင္းမ်ားစြာကလည္း တန္းစီေစာင့္ေနပါၿပီ။ ျပည္တြင္းစစ္ သံသရာ ျပန္လည္ေစမည့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္တုိက္ခုိက္ေရးကုိ ေရွာင္ရွားခ်င္ရင္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ရပါလိမ့္မယ္္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး တည္ေဆာက္ခ်င္ရင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကုိ သုံးသပ္ျပင္ဆင္ ရပါလိမ့္မယ္္။ ဒါဟာ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဖြဲ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးအင္အားစုအသီးသီးက လုိလားေနၾကတဲ့ လက္ငင္း ေတာင္းဆုိခ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
http://www.khitpyaingnews.org/articles/Dec09/151209.php
Syardaw U Zawana
အရွင္ဇ၀န (ေမတၲာရွင္) ေရႊျပည္သာ
မႏၲေလးေက်ာင္း၊ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႔ ၊ ရန္ကုန္တိုင္း
Sayardaw U Zawana was born in DikeU.U Zawana is the Abbot of the Shwe Pyi Thar Monestry in Yangon.He had been sentenced to prison in Taungoo prison for tweleve years.The authorities shut down the monestry and didn't allow the Sayardaw his monestry.Sayardaw had been abused by the local authorities and military inteligence and finall escaped to Thailand.Sayardaw had to faced a lot of difficulties and We would like to request to donate Sayardaw U Zawana.For more information on Sayardaw U Zawana,please contact Khin Maung Win at -
001- 941-961-2622
Also you can doante to Sayardaw U Zawana through Burma Democratic Concern (BDC)and Please do contact us.
You can watch Sayadaw Ashin Zawana's video on the following URL
http://www.dhammadownload.com/Ashin-Zawana-Video.html
SONG WRITER YAR PYAY PASSED AWAY AT SF GENERAL HOSPITAL
Burma Democratic Concern's deepest condolecences on the loss of the song writer singer Ko yar pyay who is the writer of the famous Burmese songs Pan khayanpyar,"Amay" sung by Htoo Ein Thin.
He is also the close friends of famous singers Ko Mon Aung,Ko Khin Mg Too and Ko Khine Htoo.One of his close friend Ko Khin Mg win ,who is also the director of Burma Democratic Concern (BDC) in USA said that they will wait for ninety days until all of his friends from all around the world could heard this news. He and his colleagues can manage for those who want to come to USA for Ko Yar pyay's funeral. The funeral services will commence after ninety days.
Friends of Ko Yar Pyay and all who wants to know more information on this can contact
Ko Khin maung win -
274 Capp St. Mission, Between 17th & 18th Street. San Francisco
Please kindly pass this message to Ko Yar Pyay's friends.Thank you very much.
SONG WRITER YAR PYAY PASSED AWAY AT SF GENERAL HOSPITAL
ေတးေရး ရာျပည့္ (၅၃ ႏွစ္) ဆန္ဖရန္စစၥကိုေဆးရုံၾကီးတြင္ ကြယ္လြန္
မိုးမခရြာေဆာ္ၾကီး
ဒီဇင္ဘာ ၉၊ ၂၀၀၉
၎၏ မိတ္ေဆြတဦးျဖစ္သူ (ကို)ခင္ေမာင္၀င္းက အေၾကာင္းၾကားသျဖင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း တင္ျပ္လိုက္ပါသည္။ ယခင္ ၁၉၈၈ မတိုင္မီက ျမန္မာျပည္တြင္ မဇၥ်ိမလႈိင္းဂီတ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား၊ အဆိုေတာ္ ခိုင္ထူး၊ အဆိုေတာ္ မြန္းေအာင္တို႔ႏွင့္အတူ ေတးေရးဆရာတဦးအျဖစ္ ရပ္တည္ခဲ့သူ (ကို) ရာျပည့္သည္ ယေန႔ေန႔ခင္း ၂ နာရီခြဲခန္႔တြင္ အေမရိကန္ျပည္၊ ကယ္လီဖိုးနီးယားနယ္၊ ဆန္ဖရန္စစၥကိုျပည္သူ႔ေဆးရုံၾကီးတြင္ အသည္းေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားသည္ဟု ဆိုသည္။
ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ အသက္ ၅၃ ႏွစ္ခန္႔ ရွိျပီဟု ခန္႔မွန္းသည္။ ေတးေရးဆရာတဦးျဖစ္သူ (ကို) ရာျပည့္သည္ ၁၉၇၆ မႈိင္းရာျပည့္ ေက်ာင္းသားအေရးအခင္းတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေရးသီခ်င္းမ်ား စတင္ေရးသားခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ ထိုအေရးအခင္းကို အစြဲျပဳျပီး ရာျပည့္ဟု အႏုပညာအမည္ကို ယူခဲ့သည္ဟု မကြယ္လြန္မီ ၆ လခန္႔က ၎ငွားရမ္းေနထိုင္သည့္ အခမ္းနီးေဖာ္ (ကို) ခင္ေမာင္၀င္းကို ေျပာခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။ အဆိုေတာ္ (ကို) မြန္းေအာင္၊ ေတးေရး ကိုရဲလြင္တို႔ႏွင့္ အလြန္ရင္းႏွီးသည္ဟု ေျပာခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း အေမရိကန္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ေရာက္ရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ အိမ္ေထာင္ကြဲခဲ့ျပီး ျဖစ္သည္ဟု ထင္ေၾကာင္း ၎ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ ေဆးရုံတြင္ အေဖာ္ျပဳ ေစာင့္ေရွာက္ေပးသူ မိတ္ေဆြ ကိုခင္ေမာင္၀င္းက ေျပာသည္။
ဆန္ဖရန္ေဆးရုံၾကီးက ၎မိသားစု၀င္မ်ား၊ သက္ဆိုင္သူမ်ား လာေရာက္သျဂိဳလ္ႏိုင္ရန္ အခ်ိန္ ၃ လ အထိ ရုပ္အေလာင္းကို ထိန္းသိမ္းထားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ အခမ္းေဖာ္မိတ္ေဆြမ်ား စုေ၀းၾကျပီး သက္ေပ်ာက္ဆြမ္းႏွင့္ ရက္လည္ဆြမ္း သြတ္ႏိုင္ရန္ စီစဥ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုခင္ေမာင္၀င္းက မိုးမခသို႔ ေျပာၾကားသည္။
ထင္ရွားေသာသီခ်င္းမ်ားအနက္ အခ်ဳိ႔မွာ နဒီမဂၤလာ၊ အေ၀းဆုံးႏွင့္ လမ္းႏွစ္သြယ္ တို႔ျဖစ္သည္။ ၎ေရးသားခဲ့ျပီး ထူးအိမ္သင္ သီဆိုခဲ့ေသာ ထင္ရွားသည္ သီခ်င္းတပုဒ္ကို အမွတ္တရအျဖစ္ သည္မွာ ၾကည့္ႏိုင္သည္။ သီခ်င္းေခါင္းစဥ္ - အေမ၊
http://entertainment.phoewa.com/entertainment/music-lyrics.aspx?id=alb4&link_id=alb4-11
SONG WRITER YAR PYAY PASSED AWAY AT SF GENERAL HOSPITAL
INVITATION TO SWAN OFFERING FOR THE PASSING OF YAR PYAY
နာေရး
Thursday, 10 December 2009
ေတးေရး ေတးဆို “ရာျပည့္” ကြယ္လြန္ျခင္း ရက္လည္္ဆြမ္းေကၽြး ဖိတ္ၾကားစာ
အဖ ဦးဘာဘာ၊ မိခင္ေဒၚတင္တင္လွတို႔၏ သားအငယ္ဆုံး၊ ကိုခင္ေမာင္ေဆြ၊ မျမင့္ျမင့္ေဆြ၊ ကိုဖုန္းျမင့္ေဆြ၊ မမူမူေဆြတို႔၏ ေမာင္၊ ညီငယ္ ျဖစ္သူ - ေတးေရး ေတးဆို ဂီတပညာရွင္ “ရာျပည့္” - ဒီဇင္ဘာ ၉ ရက္ေန႔က အေမရိကန္ျပည္၊ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္၊ ဆန္ဖရန္စစၥကိုျမိဳ႔တြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ကို ရည္စူးျပီး က်န္ရစ္သူ အေ၀းေရာက္မိသားစုမ်ားကိုယ္စား၊ ဆန္ဖရန္ျမိဳ႔ေန မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ျမန္မာမိသားစုမ်ားက ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ ထုံးတမ္းႏွင့္အညီ ရက္လည္ဆြမ္းသြတ္ တရားနာၾကမည္ ျဖစ္ရာ ဆြမ္းေကၽြးသို႔ မိတ္ေဆြမ်ားအား လႈိက္လွဲစြာ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။
ဒီဇင္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၀၉၊ အဂၤါေန႔၊
ဆြမ္းကပ္ တရားနာ - မနက္ ၁၀ နာရီမွ ၁၂ နာရီ
ေနရာ - 274 Capp St. Mission, Between 17th & 18th Street. San Francisco.
ရက္လည္ ဆြမ္းေကၽြး - တေန႔တာ ေန႔လည္စာႏွင့္ ညစာ ျမန္မာထမင္းဟင္း ေကၽြးပါမည္
ေနရာ - Little Yangon Burmese Restaurant, 6318 Mission St, Daly City, CA 94014
ထမင္းဟင္း ဆြမ္း အလွဴရွင္ - ကိုဂရိတ္၊ မခ်ယ္ရီ
ဆက္သြယ္ရန္ - ကိုခင္ေမာင္၀င္း၊ ဖုံး - ၉၄၁ - ၉၆၁ - ၂၆၂၂
Thanks to Moemaka for the Ko Yar Pyae Biography-
http://moemaka.com/index.php option=com_content&task=view&id=5370&Itemid=113
Wednesday, 16 December 2009
Invitation Letter of Burma Conference in London
Dear All,
Please spread this event for us,as we apologise for the short notice due to unforeseen circumstances.Than you very much.
Invitation to Burma Conference on “SPDC 2008 Constitution & its Consequences” to be held in London, UK on D...
Please spread this event for us,as we apologise for the short notice due to unforeseen circumstances.Than you very much.
Invitation to Burma Conference on “SPDC 2008 Constitution & its Consequences” to be held in London, UK on D...
Tuesday, 15 December 2009
Monday, 14 December 2009
Please support This
လာမယ့္ ၂၀ . ၁၂ . ၂၀၀၉ (တနဂၤေႏြေန႔) မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ DOI Poetry Club က လူငယ္ေတြစုေပါင္းၿပီးေတာ့
“အလင္းပ်ိဳးမယ့္လက္မ်ား” ကဗ်ာရြတ္ပြဲေလးကို က်င္းပပါမယ္။ ဒီကဗ်ာရြတ္ပြဲဟာ HIV AIDS ေရာဂါေဝဒနာကို ခံစားေနၾကရတဲ့ ကမၻာတစ္ဝွမ္းက ကေလးငယ္ေတြအားလံုးကို ရည္စူးတဲ့ ရန္ပံုေငြပြဲေလးတစ္ပြဲျဖစ္လာမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီကေလးငယ္ေတြအတြက္ စာနာနားလည္မႈနဲ႔ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြရြတ္ၾကပါမယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီပြဲအတြက္ အမွတ္တရ T-Shirt ေတြေရာင္းေပးပါမယ္။ T-Shirt ေရာင္းရေငြေတြကို ၂၅ ရက္ေန႔မွာ “သုခရိပ္ၿမံဳ မိဘမဲ့ကေလးေဂဟာ” ကိုသြားေရာက္လွဴဒါန္းမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ အလွဴေငြသီးသန္႔ထည့္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္လည္း ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကဗ်ာ႐ြတ္ပြဲေန႔မွာ တက္ေရာက္လာသူေတြကို ေကာ္ဖီတိုက္ပါမယ္။ ေနာက္ၿပီး တက္ေရာက္သူေတြပါ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ ပူးေပါင္းပါဝင္ႏိုင္မယ့္ “ထူးထူးျခားျခား Performance” အစီအစဥ္ေလးတစ္ခုကိုလည္း စီစဥ္ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကဗ်ာ႐ြတ္ပြဲကို တက္ေရာက္ဖို႔အတြက္ ဖိတ္စာနဲ႔တကြ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေနရာက စိမ္းလန္းစိုေျပဥယ်ာဥ္ထဲက Zephyr မွာပါ။
“အလင္းပ်ိဳးမယ့္လက္မ်ား” ကဗ်ာရြတ္ပြဲေလးကို က်င္းပပါမယ္။ ဒီကဗ်ာရြတ္ပြဲဟာ HIV AIDS ေရာဂါေဝဒနာကို ခံစားေနၾကရတဲ့ ကမၻာတစ္ဝွမ္းက ကေလးငယ္ေတြအားလံုးကို ရည္စူးတဲ့ ရန္ပံုေငြပြဲေလးတစ္ပြဲျဖစ္လာမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီကေလးငယ္ေတြအတြက္ စာနာနားလည္မႈနဲ႔ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြရြတ္ၾကပါမယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီပြဲအတြက္ အမွတ္တရ T-Shirt ေတြေရာင္းေပးပါမယ္။ T-Shirt ေရာင္းရေငြေတြကို ၂၅ ရက္ေန႔မွာ “သုခရိပ္ၿမံဳ မိဘမဲ့ကေလးေဂဟာ” ကိုသြားေရာက္လွဴဒါန္းမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးငယ္ေတြအတြက္ အလွဴေငြသီးသန္႔ထည့္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္လည္း ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကဗ်ာ႐ြတ္ပြဲေန႔မွာ တက္ေရာက္လာသူေတြကို ေကာ္ဖီတိုက္ပါမယ္။ ေနာက္ၿပီး တက္ေရာက္သူေတြပါ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ ပူးေပါင္းပါဝင္ႏိုင္မယ့္ “ထူးထူးျခားျခား Performance” အစီအစဥ္ေလးတစ္ခုကိုလည္း စီစဥ္ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကဗ်ာ႐ြတ္ပြဲကို တက္ေရာက္ဖို႔အတြက္ ဖိတ္စာနဲ႔တကြ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေနရာက စိမ္းလန္းစိုေျပဥယ်ာဥ္ထဲက Zephyr မွာပါ။
Subscribe to:
Posts (Atom)
